| Double 的个人资料My Nothing Area照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
2月9日 悲しい の 気持ち。。。悲しいの気持ちしたことがありますか？ ありますか？ わたし、ある。とても 悪いですよ！。私とって、誰が愛したら、愛が変わってきて欲しいです。でも、もらなかったら 大丈夫です。 1月10日 " ที่คั่นหนังสือ "เกือบลืมไปแล้วนะเนี่ยว่าตัวเองมีบลอคกับเค้าด้วยเหมือนกัน -_-"
ชีวิตช่วงนี้ก็เหมือนๆเดิม ถามว่า พอใจมั้ย ก็ไม่ซะทีเดียวหรอก แต่ก็ชอบที่จะอยู่แบบนี้.....เฮ้อ.....ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันแหละ
เมื่อประมาณสองวันที่แล้ว ไอแอน ส่งเพลงมาให้ฟังเพลงนึง ของ แพรว คูณสาม มันบอกว่า เพลงนี้ถ้าโดนใครเข้าก็ตายไปเลย ไหนๆมันพรีเซนต์ซะขนาดนี้ ก็ลองเอามาฟังซะหน่อยก็ได้
" เพลง ที่คั่นหนังสือ "
เจ้าที่คั่นหนังสือ ที่ชั้นนั้นเคยใช้ คอยคั่นเวลาจากเรื่องราวที่น่าเบื่อ เมื่อชั้นมองกลับไป เรื่องราวที่ผ่านมา ก็ไม่ได้ต่างจากชั้น
ชั้นก็เป็นเพียงแค่ที่คั่นหนังสือ เมื่อเธอต้องการพักผ่อน ไม่มีความสำคัญ
เธอไม่เคยมีใจให้ชั้น ซักเท่าไหร่ เบื่อเธอก็หยิบชั้นขึ้นมา คั่นเวลาให้เธอได้พักสายตาจากคนที่เธอผิดหวัง เมื่อเธอเริ่มมีแรงจะ
ยืนลุกขึ้นใหม่ อ่านบันทึกต่อไปเล่มเดิม คงต้องรอเวลาที่เธอล้าเหลือเกินผิดหวัง เธอจึงหยิบชั้นขึ้นมา
ในวันที่เธอท้อ เค้าทำให้เธอล้า เธอก็คงมองมาที่ชั้นแค่ช่วงหนึ่ง เมื่อเธอจะกลับไป ทิ้งชั้นแล้วจากไป ชั้นก็คงหมดความหมาย
ก็ชั้นมันเป็นเพียงแค่ที่คั่นหนังสือ เมื่อเธอต้องการพักผ่อน ไม่มีความสำคัญ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตอนแรกสารภาพว่าจะแค่ลองฟัง แต่ตอนนี้กลายเป็นเพลงโปรดอีกเพลงละ เค้าเปรียบเทียบดี เข้าใจง่ายดี ใช่เลย.....เอาที่คั่นหนังสือมาแต่งเพลง ^^.....น่ารักดี แต่คนแต่งคงไม่ได้คิดเหมือนเรา เค้าคงเศร้าอยู่เนอะ.....มันเพราะดี ทำนองก็น่ารัก ชอบๆ ถึงจะเศร้าไปหน่อยก็เถอะ เหอๆๆ.....เพลงนี้ทำให้เราหันไปมอง "ที่คั่นหนังสือ" ที่มีอยู่เต็มบ้าน แล้วหยิบมันมาดู แล้วก็เพ้อเจ้ออยู่คนเดียวว่า มันจะเคยน้อยใจ มั่งมั้ยน๊อ.....ถ้ามันมีชีวิตซักหน่อย มันจะเสียใจมากมั้ย.....ถึงมันจะเป็นแค่กระดาษแผ่นเล็กๆ แต่ทุกอย่างในโลกก็มีค่าในตัวมันเอง ไม่มีที่คั่นหนังสือ บางทีเราก็แย่เหมือนกันนะ.....
ช่วงนี้อยู่คนเดียวบ่อยขึ้น บ้ามากขึ้น เพ้อเจ้อมากขึ้น ไร้สาระมากขึ้น.....เอ๊ะ ทำไมมีแต่เรื่องไม่ดีๆ ฮ่าๆๆๆ.....
ปีนี้พี่พิมบอกว่าเราควรไปไหว้เจ้า ทำบุญเยอะๆ ชีวิตจะได้ดีขึ้น.....ท่าจะจริง ปีนี้เราไม่สบายต้อนรับปีใหม่เลย หึหึหึหึ
อยากไปหัวหิน.....พูดรอบที่ล้านแล้วมั้งเนี่ย
ว่างมากๆไปเดินเล่นแถว ป้อมพระจุลฯ ซะดีมั้ยเนี่ย.....เคยไปเดินเล่นแถวนั้น ชอบโคตร ชอบมาก อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาด้วย
(เจ๊ต่าย เปลี่ยนเพลงมั่งเหอะ.....ธนเบื่อ ) เหอๆๆๆ.....
อยากดู พระนเรศวร.....ไปดูกันนะ เพื่อนๆ ^-^
3月13日 คิดถึงพวกแกจัง.....ตอนนี้ไม่รู้ทำไม.....อยู่ๆก็รู้สึกคิดถึงเพื่อนขึ้นมามากๆเลย.....
กบ.....มึงหายไปเลย เป็นยังไงมั่งวะ ซื้อบัตรโทรศัพท์ได้ ก็โทรมาหามั่งนะ กูโคตรคิดถึงมึงเลยว่ะ!!.....เวลามีเรื่องอะไรไม่สบายใจ คุยกะกบ กบช่วยได้ ฮ่าๆๆ ตอนนี้กูอยากร้องให้ว่ะ มีความรู้สึกอะไรบางอย่างอยู่ข้างใน ถ้าเจอมึง กูคงนั่งร้องไห้กะมึงแน่ๆเลย.....เฮ้อ.....เสือกไปอยู่ซะไกลเลย.....คิดถึงโว้ยยยย คิดถึงแก ชั้นไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากนี้ว่ะ.....
ออย.....ไอ่นี่ก็อีกคน.....หนีไปอยู่ซะไกลโพ้นนนนน.....อเมริกา.....ออยก็เป็นอีกคนที่คุยด้วยได้.....สนิทมากอีกเหมือนกัน.....คุยอะไรกะมันก็ได้.....คิดถึงว่ะ.....-_-" เราเคยบ้าโชด้วยกันเนอะ.....ออย.....
วัน กะ กุง ก็คิดถึงเหมือนกันว่ะ.....แต่ยังได้คุยโทรสับ ได้คุยเอมเอสเอน กันบ้าง มันก็เลยไม่โฮกฮากซักเท่าไหร่.....^-^
อีกคนไม่ได้เป็นเพื่อน แต่คิดถึงมากอีกคน.....(ทำไงดี แค่นึกถึงก็ร้องไห้ซะแล้วเรา)
งี้แหละ.....เวลาไม่สบายใจ ก็มักจะนึกถึงคนที่อยู่ข้างหลังเสมอๆ.....
ตาล.....ไม่เคยกดดันเราเลย.....ไม่ว่าเราจะทำอะไรก็ตาม.....เป็นคนที่เข้าใจเรามากที่สุดเลย ไม่เคยบังคับจิตใจ ถึงแม้ว่าตัวเองจะอยากให้เราทำอย่างที่ใจคิดมากแค่ไหนก็ตาม.....เป็นคนที่มีความสุขมากที่สุดเวลาที่เรามีความสุข.....เป็นคนที่ทุกข์มากกว่าเวลาที่เราเสียใจ.....ตาลไม่เคยพูด หรือ บอกอะไรเราทั้งนั้น.....แต่เรารู้..... เรื่องใหญ่ของเรา ตาลจะทำให้เป็นเรื่องเล็กเสมอ..... เมื่อไหร่จะกลับบ้าน.....ตาล?.....เราเหงา.....
นั่งพิมไป.....น้ำตาท่วมคอม.....เหอๆ.....แต่โอเคขึ้นก็โอเคอ่ะ.....
ทำไมมันเหงางี้ว๊า.....
1月4日 Happy New Year At Chainat & Pattaya!!ปีใหม่ที่ดีที่สุดของพวกเรา.....^-^…..ขอบคุณค่ะครอบครัว เฉลิมชัยเจริญกิจ และ ชายสี่ตี๋แสบอ๊อฟ ^^
ภารกิจของพวกเราเริ่มตั้งแต่เช้าของวันที่ 31 ธันวาคม (วันเกิดเต๋า).....วันนี้เราไปชัยนาทกันจ๊า.....ไปฉลองปีใหม่กับครอบครัวอ๊อฟกัน.....ไปถึงก็เจออ๊อฟขี่มอเตอร์ไซค์และมีคุณแม่จอยซ้อนท้ายอยู่.....เราก็ด้วยความอะไรซักอย่าง รีบบอกพี่มานพให้บีบแตร.....เหอๆๆ.....ทุกคนในรถ เฮ้ยย.....บีบทำไม.....เออ.....นั่นดิวะ เหอๆๆ แต่เราอัตโนมัติว่ะ.....คุณแม่จอยเดินมาหา ตามมาด้วยอ๊อฟ ก็หวัดดีๆกันไป.....แล้วพวกเราก็ไปบ้ากันอยู่หน้าคาราโอเกะ.....เจอเพื่อนๆอ๊อฟด้วย น่ารักกันจังเลย.....^^…..พักนึงก็เดินไปช่วยคุณป๋าปลอกกระเทียม บีบมะนาว กันอย่างเมามันส์.....หลังจากนั้นทำไรต่อหว่า.....ส่วนใหญ่จะไปนั่งคุยกันเองซะมากอ่ะ.....อ๊อฟมีคนรุมเพียบเลยอ่ะ.....ไม่ชอบว่ะคนเยอะๆ ออกมานั่งคุยกันเองดีกว่า ก็นั่นแหละ.....เอารูปที่เต๋าทำไปให้คุณแม่จอย 4 Future Board ทำไงดีตอนนี้เราคิดถึง Future Board 4 อันนั้นมากเลย ไม่รู้ทำไม.....เอาล่ะ.....เรื่องที่ชัยนาทคงหมดลงเพียงเท่านี้ก็แล้วกัน....คืนนั้นก็กลับมากรุงเทพ.....มานอนบ้านเต๋ากัน.....เกลือกกลิ้งกันอยู่ที่พื้น 3 คน เรา พี่พิม พี่นุ่น ไม่ได้คุยอะไรกันเล้ย หลับกันง่ายดายมากๆ.....ตื่นเช้ามาประมาณเก้าโมงได้มั้ง.....ลุกขึ้นมานั่งคุยๆๆเม้าท์ๆๆ ทยอยไปอาบน้ำ แล้วไปต่อกันที่ Future Park รังสิต.....ไปถึงก็จ่ายตังค์ค่าบัตรกัน (ตอนนี้บัตรเราทำการหายไปแล้วค่ะ เหอๆ) พอได้เวลานักล่าฝันก็ออกมาร้องเพลงกัน.....อ๊อฟออกมาร้องเป็นคนที่ 5 พออ๊อฟร้องจบพวกเราก็สลายโต๋ พี่พิมพาเราไปซื้อเสื้อตัวนึง เพราะ เราเอาไปไม่พอ แหะๆๆ.....ขอบคุณฮับพี่พิม.....แล้วหลังจากนั้นก็เบิ่งรถไปพัทยากันต่อเลย.....ระหว่างทางด้วยสายตาอันโฉบเฉี่ยวของเรา ก็เห็นรถตู้เอเอฟจอดอยู่ในปั๊มใกล้ๆ ฟิวเจอร์ ปาร์ค เลยรีบบอกให้พี่มานพจอดรถ.....แล้ว วินก็รีบวิ่งไปดูเพื่อความแน่ใจอีกที.....สรุปว่าใช่จริงๆ ก็เลยรอขับตามเค้าดีกว่า.....การตามครั้งนี้นับว่าพวกเราทำบุญมาดีนะเนี่ย.....โชคดีตลอดเลย พอใกล้ๆถึงพัทยาเกือบจะขับรถตามผิดคันซะแล้ว.....พวกเราจะคิดกันว่า อ๊อฟนั่ง 6567 แต่จริงๆแล้ว อ๊อฟนั่ง 2294 โถ้.....พอถึงโรงแรมถึงได้รู้นะเนี่ย.....พี่พิมเดินไปกะจะเชคอิน แต่ห้องมันเต็มแล้ว.....พี่บอยทัก "สวัสดีครับ" .....พี่พิมเห็นอ๊อฟเลยโทรมาบอกพวกเราให้ลงจากรถเข้าไปหาดีกว่า.....พอเจออ๊อฟก็....."สวัสดีครับๆๆๆ พักที่นี่กันหรอครับ" "ป่าวอ่ะ ห้องเต็ม" " Happy Birthday ครับพี่เต๋า ย้อนหลังตั้ง 1 วัน" "ขอบคุณนะ สำหรับการ์ด" "การ์ดอะไรครับ" "การ์ดที่แกเขียนไง" "(ทำหน้าตาบ้องแบ๊ว)อะไรครับอ๊อฟไม่ได้เขียน" "(ไอเต๋าโวยวาย) เออๆๆๆ ไม่ได้เขียนก็ไม่ได้เขียน (พูดแล้วเดินไปเลย)" "เฮ้ยๆๆๆ เขียนครับๆๆๆ (กวักมือเป็นระวิง)" เหอๆๆ.....ดูความกวนทีนของเด็กแสบคนนี้เอาก็แล้วกัน.....หลังจากนั้นพวกเราก็ไปนั่งหาอะไรกินที่นั่นอ่ะแหละ.....หิวอ่ะ ไม่ได้กะจะเจอหรอก (เหรอ!?) แป็ปนึงพี่บอยเดินหัวฟูมาเลย ตามมาด้วยอ๊อฟ และ อีบ้าอีกคนนึง (ไม่อยากจะพูดชื่อแม่งเลย อ๊อฟไปกลัวมันทำไมวะ) ก็มีทักทายพูดคุยกันนิดหน่อย.....แล้วก็ไปหน้าเวทีกันเลย.....เห็นป้ายอ๊อฟก็รีบเดินไปเลย ไม่รู้อ่ะว่าใครถือ ขอให้เป็นแฟนคลับอ๊อฟอ่ะ กรูจะไปยืนด้วย.....แต่พอไปถึง ดีใจอย่างแรง เพราะเป็น คุณลุง คุณป้า คุณแม่จอย พี่ตั้ม ดีใจโคตร.....คุณแม่จอยแบ่งกระดาษให้เอามาพัดคลายร้อนกันด้วย น่ารักจังเลยคุณแม่จอย..... แล้วก็เต้นแร้งเต้นกากันอยู่ตรงนั้นแหละ.....พออ๊อฟออกมาก็เป็นบ้าหนักกว่าเดินล้านเท่า เหอๆ.....เอาล่ะ คอนจบแล้ว บ๊ายบายก่อนนะอ๊อฟ.....พวกพี่จะกลับคอนโดสลบ (เหรอ!? แน่ใจอ่ะ!?) เหอๆ.....ยัง.....ยังไม่กลับคอนโด.....ไปนั่งคุยกะโอ๋ต่ออีกแป็ปเดียว....ไม่น๊านนนนนนนนน ไม่ๆๆ ไม่นานเลยยย เหอๆๆ.....นั่นแหละ แล้วก็ถึงจะได้กลับคอนโดของจริง.....ไปแวะซื้อของกินที่เซเว่นกันก่อนด้วย เรียกว่าเหมาจะดีกว่านะคะ.....เพราะโคตรเยอะเลย.....กลับโรงแรมก็นั่งกิน นั่งเม้าท์แตก และ นั่งเล่นเกมเศรษฐีกันต่อ เหอออออ เหออออออ พี่พิมโคตรขำเลย.....แล้วก็สลบสไลกันไปตามระเบียบ.....ตื่นเช้ามาก็ไป Underwater World กัน.....ข้างในก็มีปลาในตู้กระจกอ่ะนะ ก็โอเคอ่ะ แต่ไม่ประทับใจว่ะ!!.....หลังจากนั้นก็โทรหาคุณป้า เพราะ คุณป้าบอกเต๋าไว้ว่า ถ้าจะกลับให้โทรบอกด้วย.....สรุปว่า คุณป้าชวนไป Pattaya Park ^^.....ไปนั่งคุยกะคุณป้า แป็ปนึงก็มากันครบ ได้เวลาเล่นเครื่องเล่น โฮะๆๆๆๆๆ ไวกิ้งจ๋า.....เรามีความสุขจังเลย.....ขอบคุณเต๋า พี่พิม พี่นุ่น วิน มากๆ เรามีความสุขมากๆ กับเวลา 3 วันที่ผ่านมา.....น้องอ๊อฟ พี่ขอบคุณมากที่ทำให้พวกพี่มีความสุข..... คิดถึง Moment ตอนเล่นไวกิ้งด้วยกันจังเลยอ่ะ > _ < .....
ขอบคุณพี่ตู่ ที่ช่วยออกค่ารถตู้ให้ทั้งหมด
ขอบคุณพี่พิม ที่ช่วยออกค่าใช้จ่ายในทริปครั้งนี้ทั้งหมด และ ขอบคุณมากๆพี่ที่อยู่รักษาความรู้สึกกันตลอดเวลา.....
ขอบคุณพี่นุ่น ที่ให้ที่ซุกหัวนอน เหอๆๆ
ขอบคุณเต๋า ชั้นไม่รู้ว่าจะพูดอะไรว่ะ ชั้นเป็นงี้แหละ รู้สึกได้อย่างเดียว แต่พูดไม่เป็น เหอๆ แต่ยังไงก็ขอบคุณที่รับเอาชั้นเป็นเพื่อนนะ ดีใจโคตรที่เราได้เป็นเพื่อนกัน.....เอเอฟสาม แกสมัครเถอะ เหอๆ
ขอบคุณวิน เดี๋ยวนี้วินน่ารักขึ้นเยอะมาก เหมือนเป็นคนละคนเลย พี่ดีใจมากที่วินเปลี่ยนตัวเองได้ สบายใจขึ้นเยอะเลย เวลาอยู่กับวิน.....
ขอบคุณคุณแม่จอย คุณป้า ที่เป็นห่วงเป็นใย เทคแคร์ความรู้สึกของพวกเราตลอดมา ขอบคุณมากค่ะ ซึ้งมากๆค่ะ ^-^
ขอบคุณอ๊อฟ ขอบคุณสำหรับรอยยิ้มดีใจ รอยยิ้มมีความสุข ที่มีให้พวกพี่ ขอบคุณที่ไม่เกร็ง ขอบคุณที่สามารถกินข้าว ขอบคุณที่สามารถนอนหลับได้อย่างสบายใจ ต่อหน้าพวกพี่ เหอๆๆ.....ขอบคุณที่แซว หัวเราะ เวลาพวกพี่หลุดๆตอนเล่นเครื่องเล่น เหอๆๆๆๆๆๆๆ ขอบคุณจริงๆ อ๊อฟ!!
และขอบคุณน้องแตงกวา กับ น้องนิกกี้ (ชิสุบ้านอ๊อฟ) ที่ยอมให้พี่อุ้มเล่น ฮ่าๆๆๆๆๆ 12月20日 ราชบุรี Meeting โคตรสุดยอด!!
( 19/12/48)
โอย.....วันนี้เป็นอีกวันที่สุดแสนจะประทับใจ!!
ตอนเช้าเราตื่นแต่เช้ามืด เพื่อแต่งตัว แต่งหน้า(ตาลแต่งให้ เหอๆ) ไปซ้อมรับปริญญา.....ไปถึงก็เจอเพื่อนๆเต็มเลย เราเดินไปรายงานตัวก่อน แล้วค่อยต่อแถวเข้าห้องประชุม.....แล้วก็ บลา บลา บลา~~ฟังอะไรมากมาย ฟังหรอ.....ได้ข่าวว่าหลับ~! -_-“ เหอๆ.....โคตรจะง่วงเลย.....ตื่นมาอีกทีอาจารย์เค้าก็ให้แยกกันไปซ้อมกันเองตามห้องอ่ะ.....ซ้อมเสร็จก็ให้มารวมกันซ้อมที่ห้องประชุมใหญ่อีกที.....เราซ้อมไม่ได้เรื่องเลย กูด่าตัวเองก็ได้ โดนคนอื่นด่าแล้วแม่งโคตรเซ็ง.....อาจารย์คะ.....หนูทำตรงไหนไม่ดี บอกดีๆก็ได้นะคะ หน้าตาไม่ต้องออกมากนักก็ได้.....รู้ค่ะว่าผิด!.....เสร็จแล้วก็มาถ่ายรูปรวมกัน แล้วก็ไปถ่ายรูปกะป๊า แม่ ตาล.....แต่ละรูปออกมาโคตรจะฮาเลย ฮ่าๆๆ.....นี่แหละสไตล์เรา~!! 55555 อ๊อฟ.....พี่ขอยืมประโยคนี้หน่อยนะ.....หลังจากนั้นเรารีบบึ่งไป Big C พระราม2 อย่างด่วนเลย.....นัดทุกคนเอาไว้ที่นั่นตอนบ่าย 3.....วันนี้เราจะบุก ราชบุรี~~เย่~!!!!.....ตลอดทางชาวบ้านเค้านั่งคุยกัน.....ต่ายหลับ.....มันเพลียนะโว้ย.....ตื่นตั้งแต่ตีห้า.....จะมีสติตื่นมาคุยกับชาวบ้านเค้าได้เป็นระยะ.....พอถึงราชบุรี ก็ไปนั่งกินข้าวกัน อ้อ.....ตอนนี้ไปรวมกับพี่ๆแฟนคลับที่มารถตู้กันอีก 3 คัน.....ระหว่างทางไปรีสอร์ท.....เค้าจอดรถกันทำไมล่ะนี่..... “อ้าว.....นั่นคุณป๋านี่หว่า.....อ่า.....นั่นอ๊อฟอ่ะ” เรากับพี่พิมก็จัดการเปิดกระจกสวัสดีคุณป๋าค่ะ.....หวัดดีค่ะคุณป๋า.....แป็ปนึง.....อ๊อฟเดินมา “หวัดดีคับๆๆๆๆๆๆ นั่งกันเต็มรถแบบนี้ไม่หนาวแน่เลย” “ขึ้นมามั้ยล่ะน้อง เหอๆ” ทำท่าจะเอาขาเกยขอบกระจกรถ “เอาให้จริงๆ”เราพูด อ๊อฟยิ้มขำๆ “โดดเรียนมา(?)” “ไม่ได้โดด.....ไปซ้อมรับปริญญามา” “อ๋อ ซ้อมรับปริญญา” วันนี้เราไปจากมหาลัยเลย เลยไปทั้งชุดนักศึกษานั่นแหละ.....พอไปถึงเต๋า พี่พิม เรา ก็จัดการยึดเวทีกันซะ.....เต๋า กับ พี่พิม ร้องคาราโอเกะกันอย่างเมามันส์ เราก็อยากร้องใจจะขาดรอนๆ.....แต่ฝืนสังขารท่าจะไม่ไหวจริงๆ ไม่มีเสียงเอาซะเลย.....เซ็งมากเลย.....เลยได้แต่ยืนทำปากพงาบๆตามเนื้อเพลงไป.....แล้วเต้นเป็นบ้าๆไปแทน เหอๆ.....มันส์มาก.....ร้องกันอยู่ 3 ชาติ อ๊อฟก็ยังไม่มา.....ร้องจนไอพี่คุมเวทีไล่ ฮ่าๆๆๆๆ โคตรจาฮาเลย.....และแล้วอ๊อฟก็มาจนได้จ๊า.....อ๊อฟมาเราก็เต้นกันมันส์ไม่ใส่ใจน้อง เต้นกันไม่อายอ๊อฟเลย เหอๆๆ.....หลังๆเต๋า กับ พี่พิมขึ้นเวทีร้องเพลงอีก เหลือเรากับวิน ก็ยังสติวเต้นบ้าต่อหน้าอ๊อฟกันไม่หยุด ฮ่าๆๆ.....วันนี้ เรา เต๋า พี่พิม กลายเป็น สามบอม แดนซ์เซอร์กันไปเป็นที่เรียบร้อยนะคะ.....ฮาโคตร มันส์โคตร สนุกโคตรรรรรรร.....ขึ้นไปเต้นให้ใครมั่ง.....อ๋อๆๆ เพลงแรกที่อยู่ๆก็วิ่งกันขึ้นไปเองเลยก็เพลง รักคนมีเจ้าของ.....โอ้ต ร้อง..... เพลงต่อมาก็ นกเขาคูรัก.....คุณแม่กับอ๊อฟ(อันนี้พี่เอกยุให้ขึ้นไปเต้น แล้วดูดิ๊เป็นไงอ่ะ เสร่อสาดดๆ ฮ่าๆๆ).....หัวใจสะออน.....อันนี้ใครร้องจำไม่ได้อ่ะ ไว้ต้องไปถามเพื่อนๆ.....มีไรอีกวะ.....รู้แต่เต้นกันหอบแดกส์อ่ะ เหอๆ มีไรอีกมั้ยหว่า.....ขอข้ามไปตอนหลังๆดีกว่า เราแอบได้ยินคุณป๋ากระซิบอ๊อฟว่าให้เรียกแฟนคลับทุกคนขึ้นเวที.....อ๊อฟเลยเรียกพี่ๆน้องๆกลุ่มพันธ์ทิพย์ให้ขึ้นไปเต้นๆ ร้องๆบนเวที แล้วตัวเองก็ทำตัวเป็นพิธีกร เหอๆๆ.....เออนะ.....หลังจากนั้น คิดว่าพวกเราคงจะรอดแล้วล่ะมั้ง เพราะว่า.....โหย.....เต้นกันบ้าลืมตายไปตั้งเยอะแยะ ขึ้นไปทำบ้าๆบนเวทีก็เยอะแล้วนะคะ.....แต่อ๊อฟกับพี่เอกก็ยังไม่วาย “ขอเชิญกลุ่มดอกไม้บาน” ขึ้นเวทีด้วยครับ.....ฮ่าๆๆ คือ พี่ตู่กับวินวิ่ง 4 x 100 ไปซะแล้ว.....คือ ครั้งนี้อ๊อฟเรียกขึ้นไปทั้งร้อง ทั้งเต้น แต่เราร้องไม่ได้ ไม่มีเสียง เลยหันไปบอกอ๊อฟ “พี่ไม่มีเสียงอ่ะ” “ไม่เป็นไรคับๆ เต้นอย่างเดียวก็ได้” แต่ว่าเกิดอาการเสียเซ้ว เราเลยแอบเดินลงดีกว่า.....อ๊อฟมัน “เฮ้ยยยพี่.....” แล้ววิ่งมาดึงเสื้อหนาวที่เราผูกเอวไว้.....แล้วดึงขึ้นเวที คือว่ายังไงก็จะเอากรูขึ้นเวทีให้ได้ใช่มั้ย เหอๆๆ.....ขึ้นก็ขึ้น แต่บอกเต๋ากับพี่พิมว่า.....อย่าส่งไมค์มานะ ไม่มีเสียง โฮฮฮฮ.....เศร้าจริงๆ พอตอนใกล้จะจบ อ๊อฟร้องขอเป็นพระเอกในหัวใจเธอ.....ก็ส่งไมค์ให้ทุกคนร้อง ส่งมาให้เราด้วย.....Y-Y บอกว่าไม่มีเสียงโว้ยย.....เราก็ร้องไปตามมีตามเกิด เสียงทุเรศได้ใจมาก.....แถมไอพี่คุมเวที แซวจังเลย.....ค่ะ หนูตัวใหญ่ค่ะ โฮฮฮฮ.....อ๊อฟดูหน้าตาแบบว่า.....เหอๆๆ อย่าให้เซด อายว่ะ.....เพลงสุดท้ายทุกคนจับมือกันร้องสามัคคีชุมนุมกัน.....มีความสุขจังอ่ะ.....มีความสุขมากกกกก.....เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ แฟนคลับทุกคนน่ารักมากๆอ่า.....ครอบครัวน้องอ๊อฟ.....คุณป๋าเทพ คุณแม่ พี่เอก โอ้ต และ อ๊อฟแสบ เหอๆ ทุกคนทำไมน่ารักกันอย่างเง๊~~~!.....อยากให้จัดงานแบบนี้อีกจังเลยอ่ะ.....คุณป๋าขา..... คุณCC ขา.....น้องอ๊อฟจ๋า.....ช่วยที ฮือๆๆๆ ประทับจุยมากๆ > _ < 11月10日 เธอกับฉัน.....You & I !?เหตุเกิดเมื่อวานนี้ อิอิ.....
ประมาณ 11 โมง นัดพี่นุ่นกับวินไว้ที่บิ๊กซีราชประสงค์.....นั่งกินเชสเตอร์กริลล์กัน แล้วก็เดินไปสำรวจแถวๆซอยหลังสวน คอยมองตามร้านอาหารทั้งหลายทั้งปวง.....มอง มอง มอง ไม่เห็นมีเล้ยย เดินจนจะสุดซอยหลังสวนแล้วนะจ๊ะเนี่ย.....หันมามองตากัน "เราโดนหลอกอีกรึเปล่าเนี่ย" คุยกันจนเกือบไปสตูดิโออีกที่นึงแล้วนะ.....และแล้ว ก็มีนางฟ้าพิม ส่งข้อความมาโปรด ฮ่าๆๆ เป็นที่คึกคักของพวกเราซะจริง.....พอพี่นุ่นอ่านข้อความจบ ก็ถึงได้รู้ว่าเค้าถ่ายกันแถวหลังสวนนี่แหละถูกแล้ว.....พี่ๆทีมงานไม่ได้หลอกเรา ฮือๆๆ.....เค้าไปถ่าย "เธอกับฉัน" กันที่ ร้านคลื่นแทรก แถวๆซอยหลังสวนจ๊ะ.....ฮุฮุฮุ พวกเราเลยเบิ่งแทคซี่ไปด้วยความเหน็ดเหนื่อยมาก เดินกันหอบแดกส์ ตั้งแต่บิ๊กซีถึงหลังสวน.....พอไปถึงร้านก็ โอ่.....ในร้านดูทมึนๆ พวกเราคงเข้าไปไม่ได้ล่ะ เลยไปหาอะไรกิน(กินอีกแล้ว) + นั่งรอ พี่ตู่ กับ เต๋า.....พี่ตู่มาถึงก่อนหลังจากที่วนรถหาพวกเราอยู่นาน ฮ่าๆๆ.....สักพักนึงเต๋าก็มา พอเต๋ามา ก็ชวนกันไปซื้อข้าวโพดกินกันดีกว่า.....เดินๆอยู่ "อ้าว อ๊อฟ!" คือ ที่ตามมาก็รู้อ่ะนะ ว่าน้องถ่ายแบบที่นี่ แต่ไม่คิดว่าจะมานั่งทำหล่อข้างกระจกแบบเน้.....O_o ตกใจวาบเลย.....แล้วก็เดินไปซื้อข้าวโพดกิน.....เดินกลับมา เต๋าถามน้องกินมั้ย พยักหน้ากลับมา เราเลยต้องไปซื้อมาอีก.....เพื่อน้องโดยเฉพาะ.....แล้วสรุปมันได้กินข้าวโพดชั้นมั้ยเนี่ย.....ช่างมันไป.....อยากเล่าต่อ แต่พูดไม่ถูก งง.....วันนี้น้องอ๊อฟ พี่บอย เป็นกรรมกร ฮ่าๆๆๆ.....พี่บอยนี่ใช่เลย ไว้รอดูรูปในเธอกับฉันเอาเองละกัน ฮ่าๆๆ.....
ส่วนวันนี้มีโปรแกรมที่ โรงเบียร์ โอสถ แถวๆรังสิตนู้นนนนแหน่ะ.....ขี้เกียจไปว่ะ.....เมื่อวานถามอ๊อฟว่า
พวกเรา " ไปโรงเบียร์ ร้องกี่เพลง"
อ๊อฟ "สองเพลงครับ"
พวกเรา " (ทำหน้าเหนื่อยหน่าย)โหย ทั้งดึก ทั้งไกล บัตรสามร้อย ร้องสองเพลง โห่ยย ไม่ไปละ"
อ๊อฟ " อ่ะ อ่ะ อ๊อฟแถมให้เพลงนึง เป็น 3 เพลงก็ได้ (แต่มันชูสี่นิ้ว) "
_____________________________________________________________________________________
ต่อไปเป็นช่วง " อ๊อฟ เชิญยิ้ม "
อ๊อฟ " เรน กับ เซเว่น ใครดังกว่ากันครับ"
พวกเรา " เรน ดังกว่าสิ เค้ามาก่อนด้วย"
อ๊อฟ "เหรอ"
พวกเรา "เรนจะหล่อกว่า แต่เตี้ยกว่า"
อ๊อฟ "เซเว่นอ่ะ คนไทยจะชอบมากกว่าเนอะ"
พวกเรา " ทำไมอ่ะ"
อ๊อฟ " เพราะมันเปิด 24 ชั่วโมง"
พวกเรา " O_o!!"
เมื่อวานอ๊อฟ มีหลายเวอร์ชั่น มีทั้งเชิญยิ้ม มีทั้งหลอกด่า เหอๆๆๆๆ.....เต๋าเอาไปเต็มๆ ฮ่าๆๆๆ
เมื่อวานนี้จะว่าประทับใจก็ใช่ ดีใจก็ใช่.....แต่ทำไมไม่มีความตื่นเต้นเลยวะ ฮ่าๆๆๆ.....น้องมันก็หล่อเด้งเหมือนเดิม.....คุณหมอรักษาสิวน้องบอกว่า 2 อาทิตย์ น้องจะหน้าเด้งใช่มั้ย ฮุฮุฮุฮุฮุ เราจะรอวันนั้นกันอย่างใจจดใจจ่อ ฮ่าๆๆๆๆ.....(แอบกระซิบ คุณหมอรักษาสิวน้องให้ฟรีด้วยนะจ๊ะ) ตอนอ๊อฟเดินออกมาจากห้องตรวจ.....อ๊อฟน้ำตาคลอๆ พวกเราก็แซว
พวกเรา "แหม ซึ้งนะซึ้ง"
อ๊อฟ "เจ็บครับ เค้ายิงเลเซอร์ ตอนแรกก็ฉีดน้ำพ่นๆ อ๊อฟก็นึกในใจ ดีๆ ถ้าแบบนี้จะมาบ่อยๆ พอมาอีกรอบ ปึ๊ก!! เหมือนโดนหนังสติ๊กดีดใส่หน้า เจ็บมากเลย"
อีกสองอาทิตย์ น้องอ๊อฟเอ๋ย.....แกต้องโดนหนังสติ๊กดีดหน้าไปอีกนานเลย ฮ่าๆๆๆๆๆ (แฟนคลับสะใจ)
11月3日 น้องอ๊อฟกลับชัยนาท & วันเกิดคุณป๋าเทพวันที่ 2/11/2005
ตั้งมือถือปลุกประมาณตีห้าครึ่ง.....รีบอาบน้ำแต่งตัวอย่างด่วนเลย เพราะมีนัดกับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่เซนทรัลลาดพร้าว ตอน 7 โมง.....วันนี้เรามีนัดไป"ชัยนาท"กัน.....อิอิ คือนัดกันเจ็ดโมงอ่ะนะ แต่กว่าจะได้ออกรถก็ปาเข้าไปแปดโมงแล้วอ่ะนะ.....
พอคนครบก็ออกเดินทางกัน ตลอดทางมีแต่เพลงน้องอ๊อฟกันไปตลอดทาง จนไปถึงบ้านน้องนั่นแหละ.....เราด้วยความที่นั่งหน้า เลยได้เสนอหน้าไปให้น้องเห็นเป็นคนแรก.....น้องมองมา ยกมือไหว้ค้าง.....เรายกมือไหว้ตอบ ยิ้มให้น้องทีนึง แล้วหลบมารอไปด้วยกันกับเพื่อนๆ.....คือกรูเขินล์ วันนี้น้องอ๊อฟ "อย่างหล่อ" เลย พอรอเพื่อนๆลงรถครบแล้ว ก็เดินไปหาน้อง ถ่ายรูปรวมกัน แค่นั้นแหละ แล้วเราก็ไปนี่ นั่น นู่น ไม่ใส่ใจน้องอย่างแรง.....ไปดูนก(เขา ฮ่าๆๆ)กับเต๋า ไปไล่อุ้มชิสุกับพี่ตู่ แย่งน้องไมค์ กับ น้องเอก กินผัดไท ฮ่าๆ.....และอีกมากมาย.....เดินร่อนไปร่อนมาในบ้านน้อง.....หวัดดีคุณแม่ คุณป๋า คุณป้า พี่เอก ทักทายโอ๊ต และญาติน้องอีกมากมาย.....ในขณะที่หลายๆคนรุมถ่ายรูปน้องอยู่นั้น.....พี่นุ่นตากล้องจำเป็นก็ถ่ายวีดีโอจับมาที่เรา กับ เต๋า.....ไอเต๋าก็พูดใส่กล้องวีดีโอของพี่นุ่น เสมือนเป็นนักข่าวมาทำข่าวที่บ้านน้อง.....น้องอ๊อฟเลิกถ่ายรูปหันมาอมยิ้มใส่ คือ สนใจไง > _ < โอยยยยย.....น่ารักอะไรขนาดนี้ฟะ!!
ประมาณสิบโมงได้มั้ง.....เค้าทำบุญบ้านกัน วินเดินเข้าไปถ่ายรูป เรา เต๋า พี่นุ่น นั่งเซ็งอะไรบางอยู่ข้างนอก.....เสร็จแล้ว คุณป๋าบอกว่า จะมีรถพาแฟนคลับนั่งตามขบวนน้องอ๊อฟไปที่ต่างๆในชัยนาท.....แต่พวกเราไม่ทันรถแวน.....ทีนี้ไอเต๋าไม่ลังเล กระโดดขึ้นกระกะกันเลยทีเดียว.....พวกเราเลยไม่ลังเลที่จะกระโดดขึ้นกระบะ เหอๆๆ.....น้องอ๊อฟเปิดกระจกแล้วตะโกนถามว่า "ไม่กลัวดำกันหรอครับ" เหอๆๆ.....ไอ่น้องเอ๊ย.....มันไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้วล่ะ ฮ่าๆๆๆ
ที่แรกที่ไปก็คือวัด.....ชื่อวัดอะไรเราจำไม่ได้ง่ะ แหะๆ.....ก็ขึ้นไปไหว้ค่ะ สาธุ.....ขอให้เราได้งานที่ชอบ เงินดีๆ และ ขอให้น้องอ๊อฟดังๆ น่ารักๆ แบบนี้ตลอดไป (เราขอในใจ) ส่วนไอเต๋า "ขอให้น้องอ๊อฟมีความสุข" เหอๆๆ พูดออกมาเลย เราขำเลย.....แบบว่า ฮ่าๆๆๆ พวกเรานี่ไม่พ้นเรื่องน้องกันจริงๆเลยนะเนี่ย.....พอเสร็จก็ไปต่อกันที่.....
สวนนกชัยนาท.....อันนี้ระหว่างที่อยู่หลังกระบะ ด้วยความที่แดดร้อนตอแหลมากๆ แทบบ้า.....พี่นุ่นเลยโทรบอกให้คนรถขับตามไปที่สวนนกชัยนาทเลย.....พอไปถึงก็เดินเข้าไปมองๆน้องแป็ปเดียว(จริงๆ) แล้วก็วิ่งไปน้ำพุกันแล้วอ่ะ ฮ่าๆๆ.....
ที่สามที่ไปก็คือ.....ศาลหลักเมืองชัยนาท (รึเปล่า) น้องลงไปไหว้ศาลหลักเมือง ประมาณห้านาทีได้ก็ขึ้นรถไปที่ต่อไป.....
ต่อไปคือ โรงเรียนชัยนาทพิทยา.....โรงเรียนเก่าของน้องอ๊อฟเค้า.....ที่นี่เค้าเตรียมเวทีไว้ให้น้องอ๊อฟแล้วเรียบร้อย ให้น้องขึ้นไปพูด แล้ว ร้องเพลง ขอเป็นพระเอกในหัวใจเธอ..... ตอนนี้น้องมีทำอะไร "กริ๊ดๆ" ด้วย.....เต๋าเลยเดินไปหาคุณแม่ กับ โอ๊ต.....แล้วบอกว่า "ลูกใคร น้องใครคะเนี่ย อึ๊ยส์ ขนลุก โอ๊ต ยอมน้องได้ไง" พอได้ยินแบบนั้น โอ๊ตเลยร้องเพลงเล่นๆว่า "ขอเป็นพี่พระเอกในหัวใจเธอ" เหอๆๆ.....ฮาแตก.....นานๆโอ๊ตจะเล่นมุกซักที.....เอ.....แล้วหลังจากนี้ไปไหนต่อน๊า.....รู้สึกจะกลับบ้านน้องล่ะ.....ไปถึงพวกเราก็ปฏิบัติการขอคุณแม่ออนไลน์.....โอ๊ตผู้แสนน่ารักมาต่อเนตให้.....โอยย น่ารักโว้ยยย แล้วเราๆก็สิงสถิตย์กันอยู่หน้าคอมนั่นเลย.....พักใหญ่ๆ อ๊อฟเดินมาถามว่า "ทำอะไรกันคร๊าบบบ" ยังไม่ทันจะตอบน้องเลย เรากับเต๋า ก็ทำการ ชวนน้องไปดูปลาทองในตู้ "อ๊อฟ ดูดิ ปลาทองมันยังชอบอ๊อฟเลยนะ" "อ๋อ.....เพราะมันทำปาก อ๊อฟ อ๊อฟ ใช่มั้ยครับ" ฮ่าๆๆ แล้วก็ยืนดูปลาทองกันเดี๋ยวนึง.....น้องก็ตีจากเราไป เหอๆๆ (โหยย คำโคตรลาวเลย ฮ่าๆๆๆ).....หลังจากนั้น พี่เอก กับ โอ๊ต ก็สลับกันมาป้วนเปี้ยนแทน.....(มาให้ชุ่มชื่นหัวใจ เหอๆๆ กริ๊ดดด).....ช่วงนี้รู้สึกน้องอ๊อฟหลบไปนอนพักแล้ว เต๋าเลยชวนเราไปซื้อลูกแบตมาตีกัน.....ตีกันไป ตีกันมา.....พี่เอกขอดวลแบตกับเต๋าซะงั้น.....ตีกันจนหอบแดกส์ ไม่ไหวแล้วเหนื่อยมากเลย ไปนั่งหน้าคอมกันต่อ.....เวลาผ่านไปไม่นาน.....น้องก็แต่งตัวอย่างหล่อ (ที่ไอเต๋า เงยหน้าขึ้นมามอง "เนี่ยนะหล่อ" เหอๆ) ออกมา.....ตอนที่น้องอ๊อฟเดินผ่าน เรากำลังเรียกชิซุอยู่ตัวนึง"เรียกแล้วไม่หันเลย" น้องเลยหันมา ฮ่าๆๆๆๆ "ขอโทษนะอ๊อฟ พี่เรียกเจ้ามิกกี้ว่ะ -_-" " หลังจากนั้น น้องมีคิวไปร้องเพลงที่ศาลากลางจังหวัดชัยนาท(ริมแม่น้ำเจ้าพระยา) เราปล่อยน้องไปก่อน สิบนาทีให้หลังถึงได้ตามออกไป.....ไม่อยากจะเล่าวีรกรรมหน้าเวทีเลย.....ขอสั้นๆละกัน " มันส์โคตร!!!!!!!!!" โอ้ยย.....ได้อีกๆๆๆ.....ฮ่าๆๆๆ.....นั่นแหละ คอนจบก็กลับกรุงเทพกัน.....เราเพิ่งถึงบ้านเนี่ยจ๊ะ.....อิอิ
ป.ล ได้กินข้าวบ้านน้องอ๊อฟด้วย ฮ่าๆๆๆ.....งื้ดๆๆ อร่อยจางงงง เหอๆๆๆๆ 10月27日 น้องอ๊อฟ(อีกเช่นเคย)เอาล่ะ วันนี้ก็เหมือนเดิม.....ตามล่านักล่าฝันกันอีกเช่นเคย.....ไปเจอเพื่อนๆที่เซนทรัลลาดพร้าว.....หลงทางออกรถไฟใต้ดินกันสนุกสนานนะคะ ไปนั่งกินซิสเลอร์กัน เป็นการกินที่โคตรไม่คุ้มเลย เหอๆ.....แล้วก็ไปมหาลัย เจอน้อง ,คุณแม่ คุณป๋า โอ้ต เจออาจารย์น้อง โหย ทุกคนน่ารักสุดชีวิตอ่ะ อาจารย์น้องให้ของที่ระลึกมหาลัยมาเพียบเลย แก้ว(อยู่กับต๋อง เหอๆ) ที่ใส่ซีดี สมุดฉีกเล่มเล็กๆ เสื้อ(อันนี้ได้มาแล้วใส่ถ่ายรูปกลุ่มกันเลยทีเดียว ฮ่าๆๆๆๆ) ได้ใจอีกแล้ว.....แล้วก็ไป Center Point ต่อ นั่งพับเต่า และ เม้าท์แตกรอเวลา.....แป็ปนึงก็ไปยืนข้างๆเวที รอน้องมา.....พอน้องมาก็กริ๊ดๆกันไป ขอข้ามไปตอนใกล้ๆจะจบละกัน.....คือ พิธีกรถามว่า ใครซื้อซีดีแล้ว ไหนเอาออกมาให้ดูหน่อยซิ.....พวกเราเลยหยิบออกมาโชว์กัน.....ทีนี้น้องอ๊อฟอยู่ๆเดินมาบอกเรา "ยืมหน่อยๆ" แล้วฮีก็ดึงจากมือเราไปเลย เอาไปอวดเพื่อนๆที่หน้าเวที คือจริงๆจะเอาไปโปรโมตอัลบัมนั่นแหละ.....แต่ทีนี้ อีตอนจะเอามาคืน ดันคือให้ไอเต๋าซะงั้น เหอๆๆคือ เฮ้ย.....ของชั้น! พอคอนจบก็เดินไป Coffee World เจอคุณแม่ คุณป๋า แล้วก็โอ้ต.....เลยขอลายเซนต์มาครบเลย พร้อมกับเผาน้องอ๊อฟให้คุณแม่ฟัง.....คุณแม่ตกใจถามว่า "แล้วหนูได้ซีดีคืนรึยังลูก" เหอๆๆ.....ได้แล้วค่ะคุณแม่ ถ้าไม่ได้ จะฟ้องร้องขอน้องอ๊อฟมาไถ่แทนเลย อิอิ.....หลังจากนั้นก็ไปบ้านเต๋ากันต่อ อยู่กันตั้งแต่ 1ทุ่ม ยัน เกือบๆตีหนึ่ง.....บ้าไปแล้ว นี่ก็เพิ่งถึงบ้าน.....พรุ่งนี้นัดกันใหม่อีกละ.....แต่พรุ่งนี้ไม่ได้ตามน้องหรอก.....พักหายใจ1วัน เหอๆๆ..... 10月25日 คนแรก (เลียนแบบออย เหอๆ)เลิกพับเต่ามาอัพบลอคฮับ.....อิอิ ^^.....
รักน้องอ๊อฟคร๊าบบบบบ.....โฮฮฮฮ (น้ำตาจะไหล เด็กอะไรไม่รู้ น่ารักเป็นบ้าเลย ฮือๆๆ)
วันนี้น้องอ๊อฟมาโพสถึงแฟนคลับด้วย เราเข้าไปอ่านไม่ได้อ่ะ พี่แม่ยกบอกว่า คนเข้า 1,000 ใน 3 ชั่วโมง O_o ความผิดน้องอ๊อฟเต็มๆเลยเนี่ย(พูดเล่นน๊า) เราเลยอดเข้าเลย แต่ว่าตะกี้นี้มีคนใจดีก็อปข้อความมาให้อ่านแล้ว ดีใจจ๊างงงงง.....> _ < ดูจะดีใจจัดกับการได้กลับชัยนาทนะเนี่ย.....แต่ก่อนจะกลับเนี่ย มาวางระเบิดใส่เราลูกนึง.....ลูกเล็กๆเอง แต่ซึมได้นะ.....แต่พอได้ข่าวน้องจากพี่ๆในรถ หายโกรธแล้วจ๊า ฮ่าๆๆๆๆๆ ก่อนจะกลับบ้านวันนี้ไปแวะบ้านเต๋ามา ไปกับทราย พี่นุ่น วิน.....เราอยากช่วยทำพรอพ และ ยังไม่อยากกลับบ้านอยู่ด้วย พอเต๋าบอกว่าไปได้ เลยไม่ปฏิเสธเลย แล้วก็ แฮปปี้ สนุกสนานมากๆ ฮ่าๆ นั่งเม้าท์น้องอ๊อฟกันโคตรฮาเลย.....ตอนแรกเรานึกว่าเราจะคิดไปเองคนเดียวซะอีก.....น้องเอ๋อมากอ่ะ จำได้ว่า ที่สตูเซเว่นทีน.....เราโทรหาทรายแล้วให้น้องอ๊อฟคุย.....พอคุยเสร็จ น้องก็ยื่นมือถือคืนเรามา เราก็ยื่นมือไปจะเอามือถือคืน น้องมองเรานานมาก จนทำอะไรไม่ถูกอ่ะ จะบอกว่า ไม่ได้เขิน ไม่ได้อายอะไรเลย แต่ น้องอ๊อฟต้องการอะไรจากพี่จ๊ะ คือ น้องมองจนเราเอ๋ออ่ะ แบบว่า เฮ้ย.....แค่คืนมือถือมันต้องจริงจังขนาดนั้นเลยหรอวะ เหอๆ งงว่ามองอะไรขนาดนั้น! .....เหอๆ สรุปว่า ทุกคน เคยโดนสถานการณ์แบบนี้มาแล้วทั้งสิ้น ฮ่าๆๆๆ โคตรฮาเลยอ่ะ.....ถ้ามีเวลาคงได้เม้าท์น้องอีกเพียบแน่ๆ เหอๆ โคตรตลกมากๆเลยอ่ะ แล้วเต๋าเลียนแบบน้องได้เหมือนโคตร!! 5555555555 อยากไปนั่งคุยแบบนี้อีกอ่ะ.....
ที่เล่ามาทั้งหมดนั่น มันไม่เห็นเกี่ยวกับหัวไดเลยเนอะ เหอๆ.....มันกำลังจะเริ่มแล้วจ๊ะ ฮุฮุฮุ
เลียนแบบออยกันเห็นๆเลย.....คนแรก ของแต่ละ ช่วงเวลามันเป็นอะไรที่จำได้ตลอด.....และ สำคัญ.....
เพื่อนสนิทคนแรก - วัน - ไงดีอ่ะ.....ก็เพื่อนสนิทคนแรกไง จริงๆก็คุยได้หมดทุกเรื่อง เราบอกมันหมดทุกเรื่องแหละ.....มีบ้างที่ทะเลาะกัน ไม่คุยกันซะครึ่งเดือน เหนื่อยใจพอสมควรเลย มันไม่คุ้นอ่ะ แปลกๆ แต่ก็กลับมาคุยกันได้ง่ายๆ เหมือนเดิม มีอะไรอีกอ่ะ เยอะอ่ะกับไอวันอ่ะ พูดไม่หมด.....เหมือนไม่เยอะ เหมือนไปวันๆ แต่จริงๆเรารู้สึกเยอะมากเลย ไงดีวะ เอาสั้นๆละกัน คบกันมา 8 ปี ก็รักมันมากอ่ะ ขอบใจที่เป็นเพื่อนกันมา ออกแนวพูดไม่ออก คิดว่ามันน่าจะรู้แหละ ฮ่าๆๆๆๆ
เพื่อนสนิท ม.ปลาย คนแรก - กบ - คนนี้.....เอ่อ.....รักมันมากจริงๆ อื่ม.....ฮ่าๆๆ กบ เป็นคนน่ารัก (ไม่เคยพูดไรแบบนี้เลยนะโว้ยย เหอๆๆ) กบ เป็นเพื่อนที่ เรารู้สึกว่า "สบายโคตร" เฮ้ย ไม่เชื่อหรอ จริงๆนะ เหอๆ ไม่เคยทะเลาะกะมันเลยสักครั้ง!! ไม่มีจริงๆ เราลองนึกดูแล้ว นึกไม่ออก..... กบ เป็นเพื่อนที่ทำให้เรารู้สึกว่า "เราสำคัญกับมันมาก" บางครั้งเราพูดเล่นๆว่า "ใช่สิ ชั้นมันไม่สำคัญกับแกแล้วนี่" กบจะรีบตอบกลับมาทันทีว่า "ใครบอก ชั้นเอาแกขึ้นหิ้งไปแล้ว" ฮ่าๆๆๆ มีอะไรกบบอกเราหมดเลย ไม่ใช่แค่มันหรอก เรามีไรเราก็บอกมันหมดเหมือนกัน.....อื่มม.....กบ ชั้นสัญญาจะเป็นเพื่อนแกตลอดไป.....
เพื่อนเพลงญี่ปุ่นคนแรก - ออย - เหอๆๆ.....โอ้ยยย.....พูดไรดีวะเนี่ย เราว่าออยเป็นคนที่มองคนเก่งมาก คนไหนควรคบไม่ควรคบ แม่งรู้ได้ไงวะ.....เราจะรู้หลังมันตลอดเลย.....กับออยก็สนิทกับมันโคตรๆ สนิทกันเร็วมากด้วย..... กับออย เราไม่รู้จะพูดอะไรอ่ะ คิดว่ามันรู้อยู่แล้ว.....ไม่ต้องพูดไรมากมั้ง.....คุยกันได้หมดเหมือนกัน เรื่องน้องอ๊อฟยังบ้าให้มันฟังได้เลย ทั้งๆที่มันก็ไม่ได้ติดตามอคาเดมี่ ฮ่าๆๆๆ กับออยนี่.....จนตอนนี้เรายังไม่ลืมเงิน 3,000 เยน ที่ให้มาเลย.....มันสองปีผ่านมาแล้วใช่มั้ย แต่เราไม่ลืม และจะหาโอกาสตอบแทนด้วย..... เรารู้ว่าที่ให้มา ไม่ได้ต้องการอะไร มันเป็นน้ำใจ.....ความเป็นเพื่อนสำหรับเรามันไม่มีคำว่าบุญคุณต้องตอบแทนอะไรหรอก.....มีแต่น้ำใจที่ต่างคนต่างรู้ว่าต้องทำอะไรมากกว่า.....นี่แหละ.....
ต่อไป เราคงมีเพื่อนคนแรกในต่างที่ต่างเวลาต่อๆไปอีก.....เอาใจช่วยให้เราเจอเพื่อนดีๆแบบ 3 คนข้างบนนี้ด้วยนะจ๊ะ.....^ - ^.....
อ๊ะ.....มี คนแรก อีกคน ที่ตอนนี้อยากพูดถึงโคตรๆเลย.....ฮื้อๆๆ.....
น้องอ๊อฟ - เป็นคนแรกที่ทำให้เราสติแตกไปได้มากขนาดนี้ ฮ่าๆๆๆ น้องแทบจะเปลี่ยนชีวิตประจำวันเราไปเลยนะจ๊ะ จะรู้มั้ยฟะเนี่ย เหอๆๆ.....แต่ว่าขอบใจน้องอ๊อฟมากๆ ที่ทำให้เราได้เจอแฟนคลับน่ารักๆแบบนี้.....ขอบคุณมากนะคะ ที่เอื้อเฟื้อกันตลอดเลย..... 10月21日 Aof.....แรลลี่สวัสดีจ่ะเพื่อนๆ เรายังมีชีวิตอยู่นะ เหอๆๆ.....2-3 วันมานี้ ไม่ว่างเลยจ่ะ ธุรกิจรัดตัวแน่นเลย ไปไหนไม่ได้เลย งานยุ่งมากเลย เหอๆๆ (ตอแหลกันเห็นๆเลย) เอาเหอะ บอกเลยท่าจะดีกว่า.....เริ่มไงดีวะ คือ ป่วย มึน เอ๋อตามน้องอ๊อฟไปแล้ว.....เอาเรื่องวันพุทธดีกว่า.....
นัดกับทรายที่วงเวียนใหญ่.....ไปเจอวิน แล้วไปหาพี่เติ้ลที่หมอชิตกัน.....แล้วก็ไปสตู Polyplus อัดรายการ สมาคมชมดาว the willy น้องหล่ออีกตามเคยค่ะ อ่าว.....กริ๊ดกันเข้าปายยย.....ไว้รอดูกันทางทีวีนะจ๊ะ (กลัวเห็นตัวเองชิบเป้งเลย พยายามหลบกล้องแล้ว แต่จะพ้นไหมไม่รู้ -_-") พอจบอันนี้ก็เบิ่งกันไป อัดทไวไลท์โชว์ที่สตูกันตนา แต่นะ.....กว่าจะถึง หลงกัน3สตู.....หลงกันหมดไง ฮ่าๆๆ กว่าจะถึง.....พอไปถึงก็เจอเอเอฟเดินเข้าห้องน้ำกันเป็นว่าเล่น ฝ่าดงแฟนคลับกันสนุกสนาน พวกเรานั่งกันไม่ใส่ใจมากเลย ตาก็หาน้องอ๊อฟ แต่ไม่เห็นเลยอ่ะ จนคิดว่า น้องไม่มาไปแล้วอ่ะ.....มารู้ทีหลังว่า สตาฟมันห้ามไม่ให้น้องเข้าห้องน้ำ กลัวแฟนคลับทึ้งรึไงว๊ะ!! บ้ารึเปล่า.....เคยเห็นพวกเราทึ้งน้องหรอไง บ้ามากๆอ่ะ จะเข้าห้องน้ำยังไม่ได้.....แล้วมีโรคจิตมากกว่านั้น รถตู้ผ่านม.ธุรกิจบัณฑิต น้องขอเปิดผ้าม่านมองมหาลัยตัวเองยังไม่ให้เลย.....ไม่เข้าใจว่ะ สตาฟยูบีซีแม่งบ้า ขอด่าหน่อยเหอะ.....หลายครั้งละ.....เมื่อวานก็โดนหลอก.....ไม่ยอมเชื่อน้องไมค์ (ไม่มีใครเชื่อผมเลย โอ๋~~) เมื่อวานงานสุดท้ายของน้องต้องไปออกรายการ MTV Just Talk น้องไมค์บอก "พระราม3 เข้าไปซอยข้างโลตัสนะพี่" อืม.....พอเหอะ เอาเป็นว่าโดนหลอก.....จำไว้ๆ คราวหน้าไม่มีอีกแน่นอนเลย.....แต่ถึงจะโดนหลอก ถึงจะอารมณ์เสีย แต่ไปถึงเราก็สามารถบ้าได้ ฮ่าๆๆ ชอบว่ะ ยืนแหกปาก "เชื่อฉัน อย่าหลงไปเชื่อใคร ชั้นนี้แหละห่วงไย รักแท้และแน่จริง~~" โฮะๆๆ ชอบม่ากกก มันสนุกอ่ะ.....พอน้องออกมาก็เดินเข้าไปคุยๆเอาของให้ๆ แล้วก็ไม่สนใจน้องละ เหอๆๆ เดินแหกปากร้องเชื่อฉันกันออกมาขึ้นแทคซี่ เหอๆๆ......(ยามหัวเราะหรอ เหอๆๆๆ).....
เมื่อวานนี้.....ไปนั่งกินอาหารเวียดนามกัน เฮฮาปาจิงโกะมากๆ เหอๆ.....แล้วหลังจากนั้นก็.....เอิ่ม.....ได้รับความน่าประทับใจกลับมาอีกเป็นกระบุงเลยยยยยย (ยิ้มกว้างมากๆ) น่ารักกันจังเลย เฮ้อ.....อิ่มใจๆ ได้เจอพี่ๆแฟนคลับเพิ่มอีก 4 คน แต่ละคนน่ารักกันมากๆเลยอ่ะ.....ชอบจริงๆนะ.....
วันคอนไม่อยากจะนึกเลย เหอๆๆๆ อายว่ะ.....ได้ข่าวว่ารอบทุ่มนึงที่เราดูเนี่ย ทำเป็นวีซีดี.....ตายแน่อ่ะ เหอๆๆ เมื่อวานเห็นพรอพ ที่พี่ๆเค้าเอามาแล้วขำง่ะ.....โหยย.....ดอกเบ้อเริ่มเลย.....
คิดถึงน้องว่ะ
เต๋า..... ชั้นชอบพับเต่าเพราะแกเลย ฮ่าๆๆๆ 10月15日 ขอบคุณแฟนคลับน้องอ๊อฟมากๆนะคะ.....ประทับใจอ่ะ ไม่รู้จะพูดอะไรมากกว่านี้อีกแล้ว.....ที่สุดของความประทับใจแล้ว.....
เช้าวันนี้เราตื่นเพราะเสียงโทรศัพท์ของทราย โทรมาปลุกตั้งแต่หกโมงให้ไล่ให้ไปอาบน้ำไปซื้อบัตรคอน เหอๆๆ.....เออ สรุปพอไปถึงที่ โอยย.....ผีหลอกโว้ยยยยย ผีหลอกมากๆ เลยโทรไปหาพี่ปุ๊ก พี่ตา แล้วเราก็เข้าไปนั่งรอใน สตาร์บัค ไม่นานพี่ปุ๊ก กับ พี่กิ๊ก ก็มา.....นั่งคุยๆๆๆ พี่ตามา น้องวินมา แล้วก็ตามมาด้วย พี่เติ้ล.....เดินกึ่งวิ่ง ขึ้นไปซื้อบัตรกัน โหยยยยย หน้าไทยทิคเกต คนเยอะโคตรร.....ทุกคนต้องฝ่าดงสมรภูมิแย่งชิงบัตรคิวจนได้กันมาตั้ง 4 ใบ สติแตกไปแล้ว.....สงสารคนที่ไม่ได้อ่ะ เค้ามองเราสายตาอ้อนวอนมากเลย แล้วพูดว่า " ป้าขอบัตรจากหนูด้วยได้มั้ยจ๊ะ" -_-" "หนูครบสี่คนแล้วอ่ะค่ะป้า หนูขอโทษนะคะ" เศร้าอ่ะ ถ้าให้ได้ หนูจะเต็มใจให้ป้าเลยนะคะ.....ระหว่างรอคิวอยู่นั้น ทรายโทรมาบอกว่า มีพี่ซื้อให้แล้ว โอเค เราจะได้ไม่ต้องซื้อให้อีก......แป็ปนึงโทรมาใหม่บอกว่า มีบัตรพันห้า นั่งกับอ๊อฟเอฟซี แล้วก็นั่งอยู่กับญาติๆอ๊อฟเลยนะ.....แต่มีแค่ใบเดียว จะเอามั้ย.....ตอนนั้นขอขอบคุณทรายมากๆเลย แต่เราเอาไม่ได้เพราะ ตอนนั้นมีอยู่กันหกคนอ่ะ ถ้าจะได้ก็ต้องได้กันหมด.....เราเลยขอบคุณทรายไป พร้อมกับเสียงโวยวายของทราย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ว่าอยากดูกับเรามาก.....ฮ่าๆๆ ขอบใจนะ....ทรายยยย.....คุยเสร็จก็พากันไปนั่งขัดสมาธิรอกันที่พื้น.....แป็ปนึงทรายโทรมาบอกข่าวดี ดีมาก โคตรดี และดีที่สุดด้วย.....บอกว่า "มีบัตรพันห้านั่งกับเอฟซี และ ญาติอ๊อฟ เหลือ 16 ใบเว้ยต่าย แกเอามั้ย" " เอาเว้ย ชั้นขอ 10 ใบ" เหอๆๆ หลังจากนั้น ก็พากันแจกบัตรคิวที่มีให้คนแถวนั้นไป.....แล้วเราก็เบิ่งรถไปเซนทรัลลาดพร้าวกันเลย.....โดยที่พี่กิ๊กแฟนพี่ปุ๊กขับไป.....มีเรา วิน พี่เติ้ล ไปด้วย.....ไปเจอพี่หลีเอาบัตรกัน.....แล้วหลังจากนั้นเป็นเรื่องน่าประทับใจมากๆ มากซะจนเราคิดว่า "จริงหรอ?เรื่องจริงใช่มั้ย" แต่เราไม่เล่านะ ไม่รู้ว่าเล่าดีรึเปล่า.....คนเราต่างจิตต่างใจ.....แต่วันนี้ก่อนอื่นอยากขอบคุณแฟนคลับน้องอ๊อฟทุกคน..... ทราย พี่ตา พี่ปุ๊ก พี่กิ๊ก พี่เติ้ล น้องวิน เต๋า พี่หลี พี่ตู่ พี่ตั้ม น้องนุ่น.....(จริงๆมีอีกสองคน แต่เราไม่รู้ชื่ออ่ะจ๊ะ ขอโทษนะ แต่เราขอบคุณมากๆเหมือนกัน) และที่สำคัญขาดไม่ได้เลยคือ "น้องอ๊อฟ" ได้ใจพี่ไปแล้ว เอาไปเลยน้อง ยอมให้เลย.....น่ารักมาก ไม่รู้จะพูดคำไหนนอกจากนี้.....ประทับใจจนพูดไม่ออก น้องน่ารักมาก แม่ ป้า พี่ชาย ทุกคนน่ารักมาก.....เราไม่มีทางลืมวันนี้แน่ๆ ถึงแม้ว่า ตอนนี้เราจะยังไม่อยากจะเชื่ออยู่ดี.....อยากขอบคุณน้องอ๊อฟอีกล้านรอบให้หายตื้นตัน.....> _ < 10月11日 อึดอัดอ่ะเหมือนเป็นคนบ้าเลยอ่ะเนี่ย.....
เวลามีคนมากริ๊ดๆ ระบายๆ ความในใจ ให้เราฟัง เราไม่เคยบอกให้เค้าหยุดพูด ไม่เคยทำท่าว่ารำคาญเลย จะมีก็แค่แซวเล่นแค่นั้น.....เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันอ่ะ พอมาถึงตาเราบ้าง กลับมีแต่คนบอกให้พอเถอะ มากไปแล้ว .....เออ.....เราไม่ได้มาอารมณ์เสียอะไรนะ เราแค่อยากจะพูดอะไรที่คิดเอง.....พอบอกให้เราหยุดพูด เราก็หยุดพูดทันทีได้ เราไม่ระบาย เราไม่กริ๊ดก็ได้.....ได้ ไม่เป็นไร เราเก็บทุกอย่างไว้ในใจก็ได้.....ก็มันไม่มีใครอยากฟังเรา รำคาญกันมากเลยใช่มั้ยอ่ะ.....
สังเกตุได้ว่า หลังๆมานี้ เราเก็บไว้คนเดียวตลอด กระทั่งจุดที่พีคที่สุด ที่ดีใจที่สุด เราก็ได้แต่กริ๊ดกับตัวเอง ดีใจน้ำตาไหลพรากๆคนเดียว.....แม้ว่าจะอยากโทรไปกริ๊ดกับใครสักคนมากขนาดไหนก็เถอะ.....แต่เราไม่โทรไปเลยซักกริ๊งเดียว.....กลัวมันด่าเรากลับมา เราจะเฟล เราไม่เอาดีกว่า.....ดีใจมากเลย ที่พี่ปูนโทรมาแสดงความดีใจด้วย ขอบคุณพี่ปูนจนแทบร้องไห้ ว่ายังไงพี่ปูนก็เข้าใจเรา.....เข้าใจคนบ้า เข้าใจคนไร้สาระ อย่างเรา.....
เราน่ะ.....
ดีใจ ก็อยากบอก เพื่อน
เสียใจ ก็อยากบอก เพื่อน
มีความสุข ก็อยากบอก เพื่อน
ต่อไปนี้เราคงต้องเปลี่ยนสโลแกนบ้างแล้วเป็น
ดีใจ ก็บอก ตัวเอง
เสียใจ ก็บอก ตัวเอง
มีความสุข ก็บอก ตัวเอง
เพราะ "ไม่มีใคร เข้าใจตรงจุดของเรา".....
"ทำไมเป็นได้ขนาดนี้" "บ้าเกินไปแล้ว" และอีกหลายๆคำพูด.....ไม่เป็นไรเลย.....เราเข้าใจทุกคน.....
ต่อไปนี้ เราจะเตือนตัวเองทุกวันว่า....."อยากจะดีใจ อยากจะเสียใจอะไร ก็เก็บเอาไว้คนเดียวได้ อัดเข้าไป อัดเข้าไปอีกเรื่อยๆ.....เราชินง่าย เดี๋ยวก็ชิ๊นน ไม่มีปัญหาจ๊ะ" อือ เราไม่ได้ประชดนะ.....คิดแบบนี้จริงๆ แล้วจะพยายามทำให้ได้ด้วย ^^.....
10月9日 ดีใจด้วยนะ.....น้องอ๊อฟ >_<ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง.....มันเป็นวันที่เราก็รู้ล่ะ ว่าต้องมาถึงเข้าซักวัน.....แต่นะ ไม่อยากให้มาถึงเลยจริงๆ.....
ไม่รู้เหมือนกันแหละ ว่าหลงเด็กคนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่.....ยัง งงๆอยู่.....
สัปดาห์แรกๆ ไม่ได้สนใจเลย มองผ่านไปมากๆ.....มาเตะตาเอาสัปดาห์ที่ สาม สี่ เข้าไปแล้ว.....ตอนนี้ยังเสียดายเวลาตอนนั้นอยู่เลย -_-" ว่าทำไมเราไม่สนใจเด็กคนนี้เร็วกว่านี้นะ.....แต่ไม่เป็นไร อิอิ น้องทำสำเร็จแล้ว เราก็ดีใจด้วยมากๆอ่ะ.....น้องอ๊อฟ เป็น The Winner ได้แล้ว.....
ทุกวันเหมือนเป็นโรคจิต.....ปกติเป็นคนตื่นสายโคตร เพื่อนที่สนิทๆจะรู้ดี เหอๆ บางทีบ่ายสองยังไม่ตื่น.....แต่ก็ต้องตื่นแปดโมงสิบห้า ขึ้นมาเปิดทีวีค้างไว้ เค้ามาออนไลน์ พอได้ยินเสียงกระรอกน้อย ถึงจะเดินออกไปนั่งดูที.....ดูทุกคลาส อย่างที่เคยบอกไปว่า น้องอ๊อฟซื่อมาก ใสมาก บ้านๆสุดๆ และมีอีกหลายอย่างที่เราดูแล้วเอ็นดูอ่ะ.....โหวตมันทุกวัน อยากโหวตเมื่อไหร่ โหวตเลย.....กี่วันแล้ว เราก็จำไม่ได้เหมือนกันอ่ะ เหอๆๆ.....เหมือนเป็นส่วนหนึ่ง เป็นความคุ้นเคย ที่ตื่นมาเปิดทีวี ก็เจอ พอได้เจอ แล้วก็ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ กับความซื่อ(เกินไป)ของน้อง มันเพลินนะ เพลินมาก.....ทุกวันๆ เราจะรอดูว่าน้องจะมีอะไรฮาๆ ขำๆ เออ.....มันแปลกดี ช่วงที่เราเครียดเรื่องเอกสารเรียนต่อ(ตอนนี้ไม่เครียดละ เพราะเลื่อน เหอๆ) ร้องไห้โฮในแทคซี่ จิตตก อย่างรุนแรง.....อือ ไม่น่าเชื่อ ว่าแค่เราเปิดไปช่อง 14 (บ้านเราดูเอเอฟช่อง 14 อ่ะ) เจอน้องกำลังเรียนคลาสแอคติ้ง มันขำมาก และก็ น่ารักมากๆด้วย.....เรายิ้มไม่หุบออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว.....พอรู้สึกตัวก็คิดว่าเฮ้ย "ชั้นเครียดอยู่ไม่ใช่หรอ ทำไมยิ้มค้างได้วะ" เพราะน้องเลย > _ < ขอบใจจ๊ะ กว่าจะนอนได้ก็ต้องเป็นโรคจิต ต้องรอจนน้องนอนนั่นแหละ ถึงจะปิดทีวีได้อย่างสบายใจ เหอๆๆๆ น้องทำให้เราอึ้งไปหลายอย่างเหมือนกันอ่ะ ไม่เคยเรียนดนตรีมาเลย แต่ในเวลา 3 เดือน เล่นกีต้าร์ กลอง ได้แล้วอ่ะ และที่ตกใจที่สุดคือ เล่นเปียโนได้แล้วด้วย เพราะอีกต่างหาก!! อึ้งไป.....จากนี้ไปเราคงไม่ได้ติดตามดูการพัฒนาและความน่ารักของน้องอ๊อฟได้ทุกวันแล้ว ใจหายอย่างบอกไม่ถูกเลย มันตื้อๆไปเหมือนกัน .....หงอยแน่ๆ อืม.....ปกติแล้วหลังคอนจบ พอทุกคนขึ้นรถจะมีกล้องตามถ่ายในรถ แต่
วันนี้ไม่มี.....ไม่มี.....ไม่มีอีกแล้ว.....เราคิดถึงอ่ะ.....
จะรอซื้ออัลบัมจ๊ะ แล้วก็ จะรอคอนเสิร์ตด้วย จะไปดูแน่ๆ!! ^-^
จริงๆอยากพิมพ์อะไรอีกเยอะมากๆ แต่พอเถอะ.....บางอย่างเก็บไว้ในใจก็ดีกว่าระบายออกมาเนอะ อิอิ
คิดถึงน้องอ๊อฟมากๆจริงๆจ๊ะ ต่อไปเราจะดูอะไรล่ะ.....ใจมันโหวงๆ -_-"
โอ้ยยยยยยยยยย เฮ้ออ!!
เอาล่ะ.....มีคำพูดป่วยๆของน้องมาอัพเดท เหอๆๆ (จริงๆก็ได้มานานแล้วล่ะ แต่ขี้เกียจอัพ เหอๆ)
9月30日 รวมมุขป่วยๆของน้องอ๊อฟ (ป่วยแต่ได้ใจพี่มาก ฮ่าๆ)ช่วงนี้อย่างที่ทุกๆคนรู้กันว่าเรา"บ้าน้องอ๊อฟ" ไปแล้วเจ้าค่า เหอๆๆ.....ไงดีอ่ะ ชอบอ่ะ ชอบมากกกส์ ชอบความที่เป็นลูกทุ่ง ซื่อๆ คิดยังไงพูดอย่างงั้น แต่ละคำที่พูดออกมาเนี่ย.....ซื่อจัด!!เลยน้องเอ๋ยย.....ขำกันบ้าไปแล้ว.....มีเรื่องขำๆอยู่อีกเรื่องนึง ใครไม่ขำ เราขำเองก็ได้ ฮ่าๆๆๆ.....ครูหนิงให้เล่นจีบเปรี้ยว(อันนี้ภาคแรก) ให้ชวนเปรี้ยวไปออกเดท.....น้องอ๊อฟก็เอาเลย "นี่เป็นเดทครั้งแรกของอ๊อฟเลยนะ ตื่นเต้นจัง" จุดที่ขำความลูกทุ่ง ซื่อๆของน้องก็คือ แทนที่จะชวนไปเดทที่ สยาม มาบุญครองไรก็ว่าไป.....คุณน้องอ๊อฟดันชวนไปเดทที่ภัตตาคาร!! กรรมไหม เหอๆๆ.....ก๊ากแตก.....น้องคงอารมณ์คนต่างจังหวัด ไม่เคยมากรุงเทพ เลยไม่รู้ว่าเค้านัดเดทกันที่ไหนไรงี้.....ทำไงดี ตอนนี้เราเอ็นดูเจ้านี่มากเลย โฮฮฮ.....เด็กไรน่ารักชะมัดยาดเลย..... มีอีกๆ ตอนตื่นนอนมีเสียงคุณยายมาปลุก น้องตื่นมาคนแรก.....คุณยายพูดใส่ลำโพงว่า "น้องอ๊อฟ ถ้าได้ยินเสียงยาย ช่วยยกมือที" อีน้องดันยก " Teen " ให้ซะงั้น.....ยายเลยพูดว่า"ขอบคุณนะน้องอ๊อฟ แต่ว่าเอามือ(Teen)ลูบหน้าหน่อยดีมั้ย?" น้องก็ยกบาทาขึ้นมาลูบๆ เหอๆๆๆๆๆ.....
วันนี้เราเข้าพันทิพย์หน้า Reality Show เจอ Clip ให้โหลดมาดูเยอะมาก เห็นแล้วก็ไม่รู้จะดีใจ หรือ เสียใจดี.....คือ โค ตะ ระ เยอะมากกกกส์เลย.....ไม่รู้จะโหลดอันไหนก่อนเลย.....ตอนแรกเราก็มีคิดๆนะว่า อยากได้ตอนที่อยู่ในบ้านเก็บไว้บ้างจัง.....นึกว่าจะไม่มีให้เก็บซะแล้ว ที่ไหนได้.....อย่างเยอะส์!!! โหลดกันให้สติแตกกันไปข้างเลยอ่ะ.....(อ๊ากกก.....ตีห้าแล้วหรอ O_o เวร เพิ่งดูนาฬิกา!! -_-") วันนี้โหลดได้แล้ว 2 อัน และกำลังจะเสร็จอีกอันนึง.....อ่ะฮุๆๆ น่ารัก > _ < .....เพลงคู่อ๊อฟเปรี้ยว น่ารักกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว.....อยากดึงเพื่อนๆมานั่งกริ๊ดกันจัง เหอๆๆ (บอกแล้วว่าเป็นมาก).....วันนี้ได้อ่านที่คนเค้ามาโพสไว้เกี่ยวกับน้องอ๊อฟตอนที่เข้าบ้านใหม่ๆ อ่านไปแล้วก็สงสารจังน๊า ไว้จะเอามาอัพบลอคดีกว่า อิอิ เอาล่ะ.....เรื่องน้องอ๊อฟถ้าจะให้พูดตอนนี้ก็ไม่มีทางหมด....เอาเป็นว่า ลองอ่านมุขป่วยๆของน้องกันนะจ๊ะ เผื่อจะติดใจหนุ่มซื่อๆคนนี้บ้าง อิอิอิอิอิ.....ป่วยแต่น่ารัก งื้ออออ > _ < (อ่านๆดูอาจจะไม่ใช่มุข.....แต่น้องซื่อได้ใจขนาดเลย)
1. ครูกานต์แซวว่าให้อ๊อฟร้องบางระจัน
2.พวกครูปุ้ม ครูหนิง ครูกานต์ทักว่าอ๊อฟหน้าขาวขึ้น ไปทำอะไรมา อ๊อฟเลยบอกว่า ใช้โอเลย์ครับ
3. พี่บอยใส่เจลแล้วดูดีจัง
4.อ๊อฟ : อ๊อฟว่า เราต้อง อินเทรน คนดู
5.วันจันทร์หรืออังคารนี่แหละ ที่ครูขวัญมา แล้วก็นั่งตีความเพลงกัน
6.บอย : อีก 13 วันเอง จบเกมส์
7.บอย : (ลุกมาจากโซฟา เอานกที่พับมาวางที่โต๊ะ)
8.เหตุเกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน
9.เหตุเกิดวันเดียวกันนั้นเอง
10.เมื่อคืนที่ห้อง O.K. ประมาณห้าทุมกว่าๆ มีพี่บอย น้องอ๊อฟ โจ และก็ลูกตาลนั่งอยู่ในห้องคุยกัน เรื่องสถานที่ในสยามอะไรนี่แหล่ะ แล้วโจหรือพี่บอยก็ถามอ๊อฟว่า
11.โจ - ถ้าจะไปเที่ยวภูเก็ตบอกนะ...
12.อ๊อฟ : ครูกานต์มาแล้ววว
14.อ๊อฟ : พี่โจคาบพัด (พี่โจ = อีกา = ดำ ) เพื่อนๆงง
15.เมื่อคืนก่อน พัดรึใครสักคนบอกว่า บ้านนี้ไม่มีมีด
9月29日 เกลียด และ เซ็งมากโอ้ยย.....ช่วงนี้จะเอาอะไรกับชีวิตนักหนาเนี่ย ถึงได้เจอแต่คนน่าเบื่อ น่าเบื่อ และ น่าเบื่อออออออออออออออออ
พูดไม่รู้เรื่องกันเข้าไปเยอะๆนะ เอาเลย เอาให้เราเป็นบ้าไปเลยก็ดี.....
เหนื่อยแล้ว ให้มันรู้กันซะบ้างเหอะ!!
เราเป็นคน มีสมอง มีหัวใจ มีความรู้สึก.....รู้ว่าควรทำอะไร และ เราก็รู้ว่าอะไรเป็นอะไร เรื่องจริงเรารู้หมดแล้ว เพราะงั้นพอเถอะ ไม่มีอะไรต้องคิดกันอีกแล้ว.....เหนื่อยเป็นโว้ยยย
ตอนนี้เครียด เซ็ง แค่เรื่องเอกสารเรียนต่อก็จะบ้าตายอยู่แล้ว ต้องมาหงุดหงิดเรื่องบ้าห่วยแตกอะไรอีกก็ไม่รู้.....
........................................................................................................................................
จบเรื่องแรกไป.....
เรื่องที่สอง.....พูดไม่ค่อยจะออกเท่าไหร่.....
แต่เซ็งไม่แพ้กันเลย.....เคยโดนโกรธโดยที่ไม่รู้ว่าทำไรผิดกันป่ะอ่ะ แม่ง โค ตะ ระ เซ็ง..... ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าตัวเองทำไรผิด แต่ก็พยายามทำให้บรรยากาศดีขึ้น พยายามทำให้หัวเราะได้แล้ว แต่ยังมีอารมณ์เก๊กต่ออ่ะ คิดกันดูก็แล้วกันว่ามันน่ารำคาญมากแค่ไหน.....
9月8日 มึน.....จะสำเร็จเรียบร้อยไหมหนอ~?
ตาลนะตาล.....รู้ว่าอยากช๊อป แต่เราน้องสาวสมัครก่อนได้มั้ยว๊า.....ดูดิ๊.....เสียหายหลายแสน -_-"
กรรม กรรม กรรม
ต้องใช้บัญชีแม่ด้วยเลย.....แล้วถ้าใช้บัญชีแม่ ก็ต้องวุ่นวายเอกสารอีกดิ๊.....-_-" แม่โอนเข้าบัญชีตาลได้มั้ยจ๊ะ.....
ไม่อยากจะคิด ถ้าโดนรีเจค
 กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!! 8月31日 ก็รู้ว่างี่เง่า.....และก็รู้อีกว่า ไร้สาระ.....
อะไรจะบ้าดาราขนาดนั้น.....ประสาทไปแล้วอ่ะ.....
แต่ทำไงได้อ่ะ.....ก็เป็นไปแล้ว.....ท่าจะแก้ยากด้วย.....
ก็กลับไปแล้ว.....ทำไงได้จริงมั้ย?
ทำเป็นไม่รู้ ไม่เห็นซะก็สิ้นเรื่อง.....
เรานี่ทำไมชอบหาเรื่องให้ตัวเองจังเลย.....
เราขอโทษ ถ้า ทำตัวน่าเบื่อ น่ารำคาญ..... เราแค่อยากหาคนคุยด้วยเท่านั้น.....
สมเพชตัวเองชะมัดยาด.....โตขนาดนี้ ยังบ้าดาราอยู่ได้
แต่เราจะอธิบายแบบไหนดีล่ะ.....ใครจะเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ได้บ้าง
สุดท้าย เราก็ต้องกลับมานั่งไร้สาระกับเรื่องประสาทๆคนเดียวอยู่ดี.....
ตอนนี้อยากจะกริ๊ดมากเลย.....เอาให้ดังๆ ดังขนาดที่ว่าเอาให้บ้าไปเลยน่ะ
โอย.....ไม่เคยคิดมาก่อนว่า ตัวเองจะเป็นได้ถึงขนาดนี้
โคตรไร้สาระ.....เรารู้! ถ้าเป็นใครก็แล้วแต่ที่ไม่ใช่คนนี้.....เราสาบานได้ว่า จะไม่เห็นเราเป็นแบบนี้แน่นอน.....
ขอบคุณที่มีบลอคหน้านี้.....ขอบคุณมากกกกก.....
.....ปล่อยให้มันเป็นเรื่องไร้สาระของเราคนเดียวแล้วกัน
.....แค่เสียใจมาก.....คงไม่ผิดใช่มั้ย
.....แค่มันยังไม่หาย.....เราเสียใจต่อได้อีกใช่มั้ย
.....เป็นแค่เรื่องเล็กๆของคนอื่น.....แต่มันกระทบเราได้ใช่มั้ย
เราไม่ได้อยากจะเรียกร้องความสนใจ ไม่ได้อยากจะพรีเซนต์ให้คนอื่นๆได้รู้ว่า ชั้นเสียใจมากแค่ไหน ยังมีอีกหลายคนที่เป็นแบบเรา.....เวลาตอนนี้มันอาจจะยังผ่านไปได้ไม่นาน.....อีกหน่อยเราคงดีขึ้นเนอะ.....นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เสียใจกับเรื่องแบบนี้ซักหน่อย!
ตอนนี้เราควรทำงานให้ดีที่สุดมากกว่านี่หว่า.....เฮ้อ.....
8月29日 And I Love You So~~And I Love You So LyricsArtist: Perry ComoAnd I love you so
The people ask me how How I've lived till now I tell them I don't know I guess they understand How lonely life has been But life began again The day you took my hand (คงจะไม่มีวันใช่มั้ย) And yes, I know how lonely life can be The shadows follow me 'n' the night won't set me free But I don't let the evening get me down Now that you're around me And you love me, too
Your thoughts are just for me You set my spirit free I'm happy that you do The book of life is brief And once a page is read All but life is dead That is my belief And yes, I know how lonely life can be The shadows follow me and the night won't set me free But I don't let the evening get me down Now that you're around me เสียใจ ไม่รู้จะพูดอะไรมากกว่านี้.....
วันเสาร์ หลายอารมณ์มาก เราไม่รู้จะเชื่ออันไหนดี.....อันไหนจริง อันไหนโกหก เรายังไม่แน่ใจ
ได้แต่ทำตัวซื่อๆโง่ๆบื้อๆ.....งั้นสินะ
ทำใจเอาไว้แล้ว.....ว่าอาจจะไม่ได้เจอนะ แต่เราก็ยังจะไปอยู่ที่นั่น เพื่อความสบายใจ คิดกับออยว่า.....แค่เค้าเดินมาให้เราเห็นแค่สักนิด........................เพียงพอ~~!
เราเข้าใจความรู้สึกของแฟนโชทุกคน ที่พลาดในครั้งนี้นะ.....
มันจี๊ดลงไปลึกๆเลย.....โช เป็นคนเดียวที่เราชอบมาตลอด.....อืม.....
แต่เราก็ได้เรียนรู้อะไรเพิ่มขึ้นนะทุกคน.....
 ขอบคุณถั่ว.....ที่โทรมาบอกพี่ว่าโชมา.....ถ้าถั่วไม่บอก พี่ก็คงยังไม่รู้แน่นอน!
ขอบคุณน้องปอย.....ที่เชคข่าวให้พี่ได้พอรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้มากขึ้นมาบ้าง!
ขอบคุณพี่ปูน.....ที่คอยตื่นเต้นด้วยกันตลอด เหอๆ แต่สุดท้าย ต่ายก็ไม่มีเรื่องไปคุยกับพี่ เพราะต่ายไม่มีโอกาสได้เจอเค้า ^-^.....
ขอบคุณออย.....จนมาถึงวันนี้.....ชั้นอยากจะบอกแกว่า "จะอะไรก็แล้วแต่.....วันนี้ชั้นดีใจมากขึ้นไปอีกเยอะๆ.....ที่ยังไงแกก็เคยมีวันนั้นเหมือนกัน"
ขอบคุณ คุณชู.....ที่เข้าใจเรา และ น่ารักกับเรามาตลอด อาสาทำเรื่องที่เราอึ้งๆให้ อื่ม.....แต่ต่ายดีใจที่ทำไม่สำเร็จนะคะ เพราะจริงๆแล้วมันไม่จำเป็นเลย เสียเงินเปล่าๆ แต่ขอบคุณมากกกกกกกมากกกกกกกกค่ะ.
ขอบคุณแอน.....วันนี้คุยเอมกัน ชั้นรักแกว่ะ.....นั่นสิ ถ้าอยู่ด้วยกัน คงกอดกันร้องไห้ไปแล้ว ฮ่าๆๆๆ
ขอบคุณชิงชิง.....ขอบคุณมากกกกก.....ที่อุตส่าห์จะพาเราเข้าเกท ตอนนั้นเราร้องไห้ไปแล้ว มันเหมือนว่า เราหมดหวังแล้ว แล้วชิงชิง ก็มาทำให้เราฮึดขึ้นมาได้อีกตั้งน่ะ ฮ่าๆ ถึงแม้ว่าในความเป็นจริง เราก็ไม่มีโอกาสได้เข้าไป แต่ว่าเราขอบคุณชิงชิงมากจริงๆนะ ^^ ชิงเคยบอกว่า ถ้าไปญี่ปุ่นปีหน้า มีที่พักฟรีแล้ว.....ตอนนี้เราคอนเฟิร์มแล้วนะจ๊ะ ฮ่าๆๆๆ
ขอบคุณแค่นี้แหละ.....
เอาล่ะ.....ปีหน้า เราต้องเจอกันแน่.....ซากุไร โช!! 8月20日 รักยายอื่ม.....ตอนนี้อยู่ๆก็คิดถึงยายขึ้นมามากกๆ ทำไมเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้ อยู่ๆก็ร้องไห้ คิดถึงยาย.....
ตั้งแต่เกิดมา จำความได้ เรากับตาล ก็อยู่กับยายมาตลอด ยายเลี้ยงมาตลอด เมื่อก่อนบ้านเราจน ไม่ได้กินดีอยู่ดีเหมือนวันนี้ ซักเท่าไหร่.....เรากับตาล เด็กกันทั้งคู่ พ่อแม่ไปทำงาน.....เราอยู่กับยาย มีกินมั่ง ไม่มีบ้าง แต่ทุกครั้งเรากับตาล จำได้ว่า ยายจะอด ให้เรากินตลอดทุกครั้ง.....ตอนอนุบาล โรงเรียนใกล้บ้าน ยายพามาส่ง ตอนเย็นยายก็ให้เราขี่คอกลับบ้านทุกวัน (ตอนอนุบาล ยังไมอ้วนเท่าไหร่ เหอๆ).....ซื้อนมถุง กับ ก๋วยเตี๋ยวหลอด เข้าบ้านทุกวัน ^^.....เวลาโดนตี ยายมาห้าม ป๊า กะ แม่ ประจำเลย.....ตอนนี้ยายไม่ได้อยู่บ้านเราแล้ว ไปอยู่ที่จันทแทน.....นานๆทีบ้านเราจะไปเยี่ยม.....เราเห็นยายทีไร ใจหายทุกที.....โมโหลูกๆยายมากเหมือนกัน ทำไมเค้าไม่ดูแลแม่เค้าให้ดี ยายผอมมาก ผมยุ่ง เล็บยาว.....อื่ม.....เราสัญญากับยายว่า ถ้าตาลกลับไทย จะพาตาลไปเยี่ยมยายนะ.....ยายรอตาลนะ.....และ ครั้งล่าสุดเราก็ทำให้ยายแล้ว พาตาลไปเยี่ยมยาย.....ตาล เอาเงินให้ยาย เอามือยายไว้ที่หน้าตัวเอง ร้องไห้ ตัวสั่น.....เราขอเดินหนีออกมาแล้วกัน ไม่อยากร้องไห้.....
เมื่อไม่นานมานี้ ตาลไปดูหมอ.....ตาลบอกว่า
"ต่าย.....ป้าหมอดูเค้าบอกว่า ปีหน้า....." อื่ม.....เราเว้นเอาไว้แค่นี้ดีกว่า เรากะตาลมองหน้ากันพักนึง แล้วก็ยิ้ม.....
ตาลบอกเราเสมอๆว่า "เราไม่อยากให้คนที่เลี้ยงเรามาต้องมีสภาพการเป็นอยู่แบบนี้ เราอยากให้ยายสบายกว่านี้ เรารู้สึกผิดนะ"
แต่เราเข้าใจ.....ว่า บางครั้งเราก็ทำในเรื่องที่เราอยากทำไม่ได้
"ยาย.....ปีหน้า ต่ายจะรับปริญญาแล้วนะ ยายต้องรอต่ายน๊า~~"
8月16日 Owatta ga Owaranai -_-"โอ่ย.....ชื่อหัวข้อนั่นเลย.....เสร็จแล้ว แต ยังไม่เสร็จ.....กริ๊ดดดดด.....คนเราอ่ะ ชีวิตนึง จะโง่ซักกี่รอบว๊ะ  โอย.....ถ้าไม่โง่ ตอนนี้คงได้ส่งงาน ได้เงินมาเรียบร้อยแล้ว.....ชีวิตอ่ะ ชีวิ๊ตตตตตต.....อยากร้องไห้วะ.....อยู่ๆก็เพิ่มงานให้ตัวเองเฉยเลย.....เซ็ง ช่วงนี้กูเป็นอะไรนักหนาเนี่ย.....ซวยเพราะความโง่ของตัวเองชักจะบ่อยไปแล้วนะ ฮืออออออออออออ..... |
|
|
