| Double 的个人资料My Nothing Area照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
My Nothing Area2月9日 悲しい の 気持ち。。。悲しいの気持ちしたことがありますか？ ありますか？ わたし、ある。とても 悪いですよ！。私とって、誰が愛したら、愛が変わってきて欲しいです。でも、もらなかったら 大丈夫です。 1月10日 " ที่คั่นหนังสือ "เกือบลืมไปแล้วนะเนี่ยว่าตัวเองมีบลอคกับเค้าด้วยเหมือนกัน -_-"
ชีวิตช่วงนี้ก็เหมือนๆเดิม ถามว่า พอใจมั้ย ก็ไม่ซะทีเดียวหรอก แต่ก็ชอบที่จะอยู่แบบนี้.....เฮ้อ.....ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันแหละ
เมื่อประมาณสองวันที่แล้ว ไอแอน ส่งเพลงมาให้ฟังเพลงนึง ของ แพรว คูณสาม มันบอกว่า เพลงนี้ถ้าโดนใครเข้าก็ตายไปเลย ไหนๆมันพรีเซนต์ซะขนาดนี้ ก็ลองเอามาฟังซะหน่อยก็ได้
" เพลง ที่คั่นหนังสือ "
เจ้าที่คั่นหนังสือ ที่ชั้นนั้นเคยใช้ คอยคั่นเวลาจากเรื่องราวที่น่าเบื่อ เมื่อชั้นมองกลับไป เรื่องราวที่ผ่านมา ก็ไม่ได้ต่างจากชั้น
ชั้นก็เป็นเพียงแค่ที่คั่นหนังสือ เมื่อเธอต้องการพักผ่อน ไม่มีความสำคัญ
เธอไม่เคยมีใจให้ชั้น ซักเท่าไหร่ เบื่อเธอก็หยิบชั้นขึ้นมา คั่นเวลาให้เธอได้พักสายตาจากคนที่เธอผิดหวัง เมื่อเธอเริ่มมีแรงจะ
ยืนลุกขึ้นใหม่ อ่านบันทึกต่อไปเล่มเดิม คงต้องรอเวลาที่เธอล้าเหลือเกินผิดหวัง เธอจึงหยิบชั้นขึ้นมา
ในวันที่เธอท้อ เค้าทำให้เธอล้า เธอก็คงมองมาที่ชั้นแค่ช่วงหนึ่ง เมื่อเธอจะกลับไป ทิ้งชั้นแล้วจากไป ชั้นก็คงหมดความหมาย
ก็ชั้นมันเป็นเพียงแค่ที่คั่นหนังสือ เมื่อเธอต้องการพักผ่อน ไม่มีความสำคัญ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตอนแรกสารภาพว่าจะแค่ลองฟัง แต่ตอนนี้กลายเป็นเพลงโปรดอีกเพลงละ เค้าเปรียบเทียบดี เข้าใจง่ายดี ใช่เลย.....เอาที่คั่นหนังสือมาแต่งเพลง ^^.....น่ารักดี แต่คนแต่งคงไม่ได้คิดเหมือนเรา เค้าคงเศร้าอยู่เนอะ.....มันเพราะดี ทำนองก็น่ารัก ชอบๆ ถึงจะเศร้าไปหน่อยก็เถอะ เหอๆๆ.....เพลงนี้ทำให้เราหันไปมอง "ที่คั่นหนังสือ" ที่มีอยู่เต็มบ้าน แล้วหยิบมันมาดู แล้วก็เพ้อเจ้ออยู่คนเดียวว่า มันจะเคยน้อยใจ มั่งมั้ยน๊อ.....ถ้ามันมีชีวิตซักหน่อย มันจะเสียใจมากมั้ย.....ถึงมันจะเป็นแค่กระดาษแผ่นเล็กๆ แต่ทุกอย่างในโลกก็มีค่าในตัวมันเอง ไม่มีที่คั่นหนังสือ บางทีเราก็แย่เหมือนกันนะ.....
ช่วงนี้อยู่คนเดียวบ่อยขึ้น บ้ามากขึ้น เพ้อเจ้อมากขึ้น ไร้สาระมากขึ้น.....เอ๊ะ ทำไมมีแต่เรื่องไม่ดีๆ ฮ่าๆๆๆ.....
ปีนี้พี่พิมบอกว่าเราควรไปไหว้เจ้า ทำบุญเยอะๆ ชีวิตจะได้ดีขึ้น.....ท่าจะจริง ปีนี้เราไม่สบายต้อนรับปีใหม่เลย หึหึหึหึ
อยากไปหัวหิน.....พูดรอบที่ล้านแล้วมั้งเนี่ย
ว่างมากๆไปเดินเล่นแถว ป้อมพระจุลฯ ซะดีมั้ยเนี่ย.....เคยไปเดินเล่นแถวนั้น ชอบโคตร ชอบมาก อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาด้วย
(เจ๊ต่าย เปลี่ยนเพลงมั่งเหอะ.....ธนเบื่อ ) เหอๆๆๆ.....
อยากดู พระนเรศวร.....ไปดูกันนะ เพื่อนๆ ^-^
3月13日 คิดถึงพวกแกจัง.....ตอนนี้ไม่รู้ทำไม.....อยู่ๆก็รู้สึกคิดถึงเพื่อนขึ้นมามากๆเลย.....
กบ.....มึงหายไปเลย เป็นยังไงมั่งวะ ซื้อบัตรโทรศัพท์ได้ ก็โทรมาหามั่งนะ กูโคตรคิดถึงมึงเลยว่ะ!!.....เวลามีเรื่องอะไรไม่สบายใจ คุยกะกบ กบช่วยได้ ฮ่าๆๆ ตอนนี้กูอยากร้องให้ว่ะ มีความรู้สึกอะไรบางอย่างอยู่ข้างใน ถ้าเจอมึง กูคงนั่งร้องไห้กะมึงแน่ๆเลย.....เฮ้อ.....เสือกไปอยู่ซะไกลเลย.....คิดถึงโว้ยยยย คิดถึงแก ชั้นไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากนี้ว่ะ.....
ออย.....ไอ่นี่ก็อีกคน.....หนีไปอยู่ซะไกลโพ้นนนนน.....อเมริกา.....ออยก็เป็นอีกคนที่คุยด้วยได้.....สนิทมากอีกเหมือนกัน.....คุยอะไรกะมันก็ได้.....คิดถึงว่ะ.....-_-" เราเคยบ้าโชด้วยกันเนอะ.....ออย.....
วัน กะ กุง ก็คิดถึงเหมือนกันว่ะ.....แต่ยังได้คุยโทรสับ ได้คุยเอมเอสเอน กันบ้าง มันก็เลยไม่โฮกฮากซักเท่าไหร่.....^-^
อีกคนไม่ได้เป็นเพื่อน แต่คิดถึงมากอีกคน.....(ทำไงดี แค่นึกถึงก็ร้องไห้ซะแล้วเรา)
งี้แหละ.....เวลาไม่สบายใจ ก็มักจะนึกถึงคนที่อยู่ข้างหลังเสมอๆ.....
ตาล.....ไม่เคยกดดันเราเลย.....ไม่ว่าเราจะทำอะไรก็ตาม.....เป็นคนที่เข้าใจเรามากที่สุดเลย ไม่เคยบังคับจิตใจ ถึงแม้ว่าตัวเองจะอยากให้เราทำอย่างที่ใจคิดมากแค่ไหนก็ตาม.....เป็นคนที่มีความสุขมากที่สุดเวลาที่เรามีความสุข.....เป็นคนที่ทุกข์มากกว่าเวลาที่เราเสียใจ.....ตาลไม่เคยพูด หรือ บอกอะไรเราทั้งนั้น.....แต่เรารู้..... เรื่องใหญ่ของเรา ตาลจะทำให้เป็นเรื่องเล็กเสมอ..... เมื่อไหร่จะกลับบ้าน.....ตาล?.....เราเหงา.....
นั่งพิมไป.....น้ำตาท่วมคอม.....เหอๆ.....แต่โอเคขึ้นก็โอเคอ่ะ.....
ทำไมมันเหงางี้ว๊า.....
1月4日 Happy New Year At Chainat & Pattaya!!ปีใหม่ที่ดีที่สุดของพวกเรา.....^-^…..ขอบคุณค่ะครอบครัว เฉลิมชัยเจริญกิจ และ ชายสี่ตี๋แสบอ๊อฟ ^^
ภารกิจของพวกเราเริ่มตั้งแต่เช้าของวันที่ 31 ธันวาคม (วันเกิดเต๋า).....วันนี้เราไปชัยนาทกันจ๊า.....ไปฉลองปีใหม่กับครอบครัวอ๊อฟกัน.....ไปถึงก็เจออ๊อฟขี่มอเตอร์ไซค์และมีคุณแม่จอยซ้อนท้ายอยู่.....เราก็ด้วยความอะไรซักอย่าง รีบบอกพี่มานพให้บีบแตร.....เหอๆๆ.....ทุกคนในรถ เฮ้ยย.....บีบทำไม.....เออ.....นั่นดิวะ เหอๆๆ แต่เราอัตโนมัติว่ะ.....คุณแม่จอยเดินมาหา ตามมาด้วยอ๊อฟ ก็หวัดดีๆกันไป.....แล้วพวกเราก็ไปบ้ากันอยู่หน้าคาราโอเกะ.....เจอเพื่อนๆอ๊อฟด้วย น่ารักกันจังเลย.....^^…..พักนึงก็เดินไปช่วยคุณป๋าปลอกกระเทียม บีบมะนาว กันอย่างเมามันส์.....หลังจากนั้นทำไรต่อหว่า.....ส่วนใหญ่จะไปนั่งคุยกันเองซะมากอ่ะ.....อ๊อฟมีคนรุมเพียบเลยอ่ะ.....ไม่ชอบว่ะคนเยอะๆ ออกมานั่งคุยกันเองดีกว่า ก็นั่นแหละ.....เอารูปที่เต๋าทำไปให้คุณแม่จอย 4 Future Board ทำไงดีตอนนี้เราคิดถึง Future Board 4 อันนั้นมากเลย ไม่รู้ทำไม.....เอาล่ะ.....เรื่องที่ชัยนาทคงหมดลงเพียงเท่านี้ก็แล้วกัน....คืนนั้นก็กลับมากรุงเทพ.....มานอนบ้านเต๋ากัน.....เกลือกกลิ้งกันอยู่ที่พื้น 3 คน เรา พี่พิม พี่นุ่น ไม่ได้คุยอะไรกันเล้ย หลับกันง่ายดายมากๆ.....ตื่นเช้ามาประมาณเก้าโมงได้มั้ง.....ลุกขึ้นมานั่งคุยๆๆเม้าท์ๆๆ ทยอยไปอาบน้ำ แล้วไปต่อกันที่ Future Park รังสิต.....ไปถึงก็จ่ายตังค์ค่าบัตรกัน (ตอนนี้บัตรเราทำการหายไปแล้วค่ะ เหอๆ) พอได้เวลานักล่าฝันก็ออกมาร้องเพลงกัน.....อ๊อฟออกมาร้องเป็นคนที่ 5 พออ๊อฟร้องจบพวกเราก็สลายโต๋ พี่พิมพาเราไปซื้อเสื้อตัวนึง เพราะ เราเอาไปไม่พอ แหะๆๆ.....ขอบคุณฮับพี่พิม.....แล้วหลังจากนั้นก็เบิ่งรถไปพัทยากันต่อเลย.....ระหว่างทางด้วยสายตาอันโฉบเฉี่ยวของเรา ก็เห็นรถตู้เอเอฟจอดอยู่ในปั๊มใกล้ๆ ฟิวเจอร์ ปาร์ค เลยรีบบอกให้พี่มานพจอดรถ.....แล้ว วินก็รีบวิ่งไปดูเพื่อความแน่ใจอีกที.....สรุปว่าใช่จริงๆ ก็เลยรอขับตามเค้าดีกว่า.....การตามครั้งนี้นับว่าพวกเราทำบุญมาดีนะเนี่ย.....โชคดีตลอดเลย พอใกล้ๆถึงพัทยาเกือบจะขับรถตามผิดคันซะแล้ว.....พวกเราจะคิดกันว่า อ๊อฟนั่ง 6567 แต่จริงๆแล้ว อ๊อฟนั่ง 2294 โถ้.....พอถึงโรงแรมถึงได้รู้นะเนี่ย.....พี่พิมเดินไปกะจะเชคอิน แต่ห้องมันเต็มแล้ว.....พี่บอยทัก "สวัสดีครับ" .....พี่พิมเห็นอ๊อฟเลยโทรมาบอกพวกเราให้ลงจากรถเข้าไปหาดีกว่า.....พอเจออ๊อฟก็....."สวัสดีครับๆๆๆ พักที่นี่กันหรอครับ" "ป่าวอ่ะ ห้องเต็ม" " Happy Birthday ครับพี่เต๋า ย้อนหลังตั้ง 1 วัน" "ขอบคุณนะ สำหรับการ์ด" "การ์ดอะไรครับ" "การ์ดที่แกเขียนไง" "(ทำหน้าตาบ้องแบ๊ว)อะไรครับอ๊อฟไม่ได้เขียน" "(ไอเต๋าโวยวาย) เออๆๆๆ ไม่ได้เขียนก็ไม่ได้เขียน (พูดแล้วเดินไปเลย)" "เฮ้ยๆๆๆ เขียนครับๆๆๆ (กวักมือเป็นระวิง)" เหอๆๆ.....ดูความกวนทีนของเด็กแสบคนนี้เอาก็แล้วกัน.....หลังจากนั้นพวกเราก็ไปนั่งหาอะไรกินที่นั่นอ่ะแหละ.....หิวอ่ะ ไม่ได้กะจะเจอหรอก (เหรอ!?) แป็ปนึงพี่บอยเดินหัวฟูมาเลย ตามมาด้วยอ๊อฟ และ อีบ้าอีกคนนึง (ไม่อยากจะพูดชื่อแม่งเลย อ๊อฟไปกลัวมันทำไมวะ) ก็มีทักทายพูดคุยกันนิดหน่อย.....แล้วก็ไปหน้าเวทีกันเลย.....เห็นป้ายอ๊อฟก็รีบเดินไปเลย ไม่รู้อ่ะว่าใครถือ ขอให้เป็นแฟนคลับอ๊อฟอ่ะ กรูจะไปยืนด้วย.....แต่พอไปถึง ดีใจอย่างแรง เพราะเป็น คุณลุง คุณป้า คุณแม่จอย พี่ตั้ม ดีใจโคตร.....คุณแม่จอยแบ่งกระดาษให้เอามาพัดคลายร้อนกันด้วย น่ารักจังเลยคุณแม่จอย..... แล้วก็เต้นแร้งเต้นกากันอยู่ตรงนั้นแหละ.....พออ๊อฟออกมาก็เป็นบ้าหนักกว่าเดินล้านเท่า เหอๆ.....เอาล่ะ คอนจบแล้ว บ๊ายบายก่อนนะอ๊อฟ.....พวกพี่จะกลับคอนโดสลบ (เหรอ!? แน่ใจอ่ะ!?) เหอๆ.....ยัง.....ยังไม่กลับคอนโด.....ไปนั่งคุยกะโอ๋ต่ออีกแป็ปเดียว....ไม่น๊านนนนนนนนน ไม่ๆๆ ไม่นานเลยยย เหอๆๆ.....นั่นแหละ แล้วก็ถึงจะได้กลับคอนโดของจริง.....ไปแวะซื้อของกินที่เซเว่นกันก่อนด้วย เรียกว่าเหมาจะดีกว่านะคะ.....เพราะโคตรเยอะเลย.....กลับโรงแรมก็นั่งกิน นั่งเม้าท์แตก และ นั่งเล่นเกมเศรษฐีกันต่อ เหอออออ เหออออออ พี่พิมโคตรขำเลย.....แล้วก็สลบสไลกันไปตามระเบียบ.....ตื่นเช้ามาก็ไป Underwater World กัน.....ข้างในก็มีปลาในตู้กระจกอ่ะนะ ก็โอเคอ่ะ แต่ไม่ประทับใจว่ะ!!.....หลังจากนั้นก็โทรหาคุณป้า เพราะ คุณป้าบอกเต๋าไว้ว่า ถ้าจะกลับให้โทรบอกด้วย.....สรุปว่า คุณป้าชวนไป Pattaya Park ^^.....ไปนั่งคุยกะคุณป้า แป็ปนึงก็มากันครบ ได้เวลาเล่นเครื่องเล่น โฮะๆๆๆๆๆ ไวกิ้งจ๋า.....เรามีความสุขจังเลย.....ขอบคุณเต๋า พี่พิม พี่นุ่น วิน มากๆ เรามีความสุขมากๆ กับเวลา 3 วันที่ผ่านมา.....น้องอ๊อฟ พี่ขอบคุณมากที่ทำให้พวกพี่มีความสุข..... คิดถึง Moment ตอนเล่นไวกิ้งด้วยกันจังเลยอ่ะ > _ < .....
ขอบคุณพี่ตู่ ที่ช่วยออกค่ารถตู้ให้ทั้งหมด
ขอบคุณพี่พิม ที่ช่วยออกค่าใช้จ่ายในทริปครั้งนี้ทั้งหมด และ ขอบคุณมากๆพี่ที่อยู่รักษาความรู้สึกกันตลอดเวลา.....
ขอบคุณพี่นุ่น ที่ให้ที่ซุกหัวนอน เหอๆๆ
ขอบคุณเต๋า ชั้นไม่รู้ว่าจะพูดอะไรว่ะ ชั้นเป็นงี้แหละ รู้สึกได้อย่างเดียว แต่พูดไม่เป็น เหอๆ แต่ยังไงก็ขอบคุณที่รับเอาชั้นเป็นเพื่อนนะ ดีใจโคตรที่เราได้เป็นเพื่อนกัน.....เอเอฟสาม แกสมัครเถอะ เหอๆ
ขอบคุณวิน เดี๋ยวนี้วินน่ารักขึ้นเยอะมาก เหมือนเป็นคนละคนเลย พี่ดีใจมากที่วินเปลี่ยนตัวเองได้ สบายใจขึ้นเยอะเลย เวลาอยู่กับวิน.....
ขอบคุณคุณแม่จอย คุณป้า ที่เป็นห่วงเป็นใย เทคแคร์ความรู้สึกของพวกเราตลอดมา ขอบคุณมากค่ะ ซึ้งมากๆค่ะ ^-^
ขอบคุณอ๊อฟ ขอบคุณสำหรับรอยยิ้มดีใจ รอยยิ้มมีความสุข ที่มีให้พวกพี่ ขอบคุณที่ไม่เกร็ง ขอบคุณที่สามารถกินข้าว ขอบคุณที่สามารถนอนหลับได้อย่างสบายใจ ต่อหน้าพวกพี่ เหอๆๆ.....ขอบคุณที่แซว หัวเราะ เวลาพวกพี่หลุดๆตอนเล่นเครื่องเล่น เหอๆๆๆๆๆๆๆ ขอบคุณจริงๆ อ๊อฟ!!
และขอบคุณน้องแตงกวา กับ น้องนิกกี้ (ชิสุบ้านอ๊อฟ) ที่ยอมให้พี่อุ้มเล่น ฮ่าๆๆๆๆๆ 12月20日 ราชบุรี Meeting โคตรสุดยอด!!
( 19/12/48)
โอย.....วันนี้เป็นอีกวันที่สุดแสนจะประทับใจ!!
ตอนเช้าเราตื่นแต่เช้ามืด เพื่อแต่งตัว แต่งหน้า(ตาลแต่งให้ เหอๆ) ไปซ้อมรับปริญญา.....ไปถึงก็เจอเพื่อนๆเต็มเลย เราเดินไปรายงานตัวก่อน แล้วค่อยต่อแถวเข้าห้องประชุม.....แล้วก็ บลา บลา บลา~~ฟังอะไรมากมาย ฟังหรอ.....ได้ข่าวว่าหลับ~! -_-“ เหอๆ.....โคตรจะง่วงเลย.....ตื่นมาอีกทีอาจารย์เค้าก็ให้แยกกันไปซ้อมกันเองตามห้องอ่ะ.....ซ้อมเสร็จก็ให้มารวมกันซ้อมที่ห้องประชุมใหญ่อีกที.....เราซ้อมไม่ได้เรื่องเลย กูด่าตัวเองก็ได้ โดนคนอื่นด่าแล้วแม่งโคตรเซ็ง.....อาจารย์คะ.....หนูทำตรงไหนไม่ดี บอกดีๆก็ได้นะคะ หน้าตาไม่ต้องออกมากนักก็ได้.....รู้ค่ะว่าผิด!.....เสร็จแล้วก็มาถ่ายรูปรวมกัน แล้วก็ไปถ่ายรูปกะป๊า แม่ ตาล.....แต่ละรูปออกมาโคตรจะฮาเลย ฮ่าๆๆ.....นี่แหละสไตล์เรา~!! 55555 อ๊อฟ.....พี่ขอยืมประโยคนี้หน่อยนะ.....หลังจากนั้นเรารีบบึ่งไป Big C พระราม2 อย่างด่วนเลย.....นัดทุกคนเอาไว้ที่นั่นตอนบ่าย 3.....วันนี้เราจะบุก ราชบุรี~~เย่~!!!!.....ตลอดทางชาวบ้านเค้านั่งคุยกัน.....ต่ายหลับ.....มันเพลียนะโว้ย.....ตื่นตั้งแต่ตีห้า.....จะมีสติตื่นมาคุยกับชาวบ้านเค้าได้เป็นระยะ.....พอถึงราชบุรี ก็ไปนั่งกินข้าวกัน อ้อ.....ตอนนี้ไปรวมกับพี่ๆแฟนคลับที่มารถตู้กันอีก 3 คัน.....ระหว่างทางไปรีสอร์ท.....เค้าจอดรถกันทำไมล่ะนี่..... “อ้าว.....นั่นคุณป๋านี่หว่า.....อ่า.....นั่นอ๊อฟอ่ะ” เรากับพี่พิมก็จัดการเปิดกระจกสวัสดีคุณป๋าค่ะ.....หวัดดีค่ะคุณป๋า.....แป็ปนึง.....อ๊อฟเดินมา “หวัดดีคับๆๆๆๆๆๆ นั่งกันเต็มรถแบบนี้ไม่หนาวแน่เลย” “ขึ้นมามั้ยล่ะน้อง เหอๆ” ทำท่าจะเอาขาเกยขอบกระจกรถ “เอาให้จริงๆ”เราพูด อ๊อฟยิ้มขำๆ “โดดเรียนมา(?)” “ไม่ได้โดด.....ไปซ้อมรับปริญญามา” “อ๋อ ซ้อมรับปริญญา” วันนี้เราไปจากมหาลัยเลย เลยไปทั้งชุดนักศึกษานั่นแหละ.....พอไปถึงเต๋า พี่พิม เรา ก็จัดการยึดเวทีกันซะ.....เต๋า กับ พี่พิม ร้องคาราโอเกะกันอย่างเมามันส์ เราก็อยากร้องใจจะขาดรอนๆ.....แต่ฝืนสังขารท่าจะไม่ไหวจริงๆ ไม่มีเสียงเอาซะเลย.....เซ็งมากเลย.....เลยได้แต่ยืนทำปากพงาบๆตามเนื้อเพลงไป.....แล้วเต้นเป็นบ้าๆไปแทน เหอๆ.....มันส์มาก.....ร้องกันอยู่ 3 ชาติ อ๊อฟก็ยังไม่มา.....ร้องจนไอพี่คุมเวทีไล่ ฮ่าๆๆๆๆ โคตรจาฮาเลย.....และแล้วอ๊อฟก็มาจนได้จ๊า.....อ๊อฟมาเราก็เต้นกันมันส์ไม่ใส่ใจน้อง เต้นกันไม่อายอ๊อฟเลย เหอๆๆ.....หลังๆเต๋า กับ พี่พิมขึ้นเวทีร้องเพลงอีก เหลือเรากับวิน ก็ยังสติวเต้นบ้าต่อหน้าอ๊อฟกันไม่หยุด ฮ่าๆๆ.....วันนี้ เรา เต๋า พี่พิม กลายเป็น สามบอม แดนซ์เซอร์กันไปเป็นที่เรียบร้อยนะคะ.....ฮาโคตร มันส์โคตร สนุกโคตรรรรรรร.....ขึ้นไปเต้นให้ใครมั่ง.....อ๋อๆๆ เพลงแรกที่อยู่ๆก็วิ่งกันขึ้นไปเองเลยก็เพลง รักคนมีเจ้าของ.....โอ้ต ร้อง..... เพลงต่อมาก็ นกเขาคูรัก.....คุณแม่กับอ๊อฟ(อันนี้พี่เอกยุให้ขึ้นไปเต้น แล้วดูดิ๊เป็นไงอ่ะ เสร่อสาดดๆ ฮ่าๆๆ).....หัวใจสะออน.....อันนี้ใครร้องจำไม่ได้อ่ะ ไว้ต้องไปถามเพื่อนๆ.....มีไรอีกวะ.....รู้แต่เต้นกันหอบแดกส์อ่ะ เหอๆ มีไรอีกมั้ยหว่า.....ขอข้ามไปตอนหลังๆดีกว่า เราแอบได้ยินคุณป๋ากระซิบอ๊อฟว่าให้เรียกแฟนคลับทุกคนขึ้นเวที.....อ๊อฟเลยเรียกพี่ๆน้องๆกลุ่มพันธ์ทิพย์ให้ขึ้นไปเต้นๆ ร้องๆบนเวที แล้วตัวเองก็ทำตัวเป็นพิธีกร เหอๆๆ.....เออนะ.....หลังจากนั้น คิดว่าพวกเราคงจะรอดแล้วล่ะมั้ง เพราะว่า.....โหย.....เต้นกันบ้าลืมตายไปตั้งเยอะแยะ ขึ้นไปทำบ้าๆบนเวทีก็เยอะแล้วนะคะ.....แต่อ๊อฟกับพี่เอกก็ยังไม่วาย “ขอเชิญกลุ่มดอกไม้บาน” ขึ้นเวทีด้วยครับ.....ฮ่าๆๆ คือ พี่ตู่กับวินวิ่ง 4 x 100 ไปซะแล้ว.....คือ ครั้งนี้อ๊อฟเรียกขึ้นไปทั้งร้อง ทั้งเต้น แต่เราร้องไม่ได้ ไม่มีเสียง เลยหันไปบอกอ๊อฟ “พี่ไม่มีเสียงอ่ะ” “ไม่เป็นไรคับๆ เต้นอย่างเดียวก็ได้” แต่ว่าเกิดอาการเสียเซ้ว เราเลยแอบเดินลงดีกว่า.....อ๊อฟมัน “เฮ้ยยยพี่.....” แล้ววิ่งมาดึงเสื้อหนาวที่เราผูกเอวไว้.....แล้วดึงขึ้นเวที คือว่ายังไงก็จะเอากรูขึ้นเวทีให้ได้ใช่มั้ย เหอๆๆ.....ขึ้นก็ขึ้น แต่บอกเต๋ากับพี่พิมว่า.....อย่าส่งไมค์มานะ ไม่มีเสียง โฮฮฮฮ.....เศร้าจริงๆ พอตอนใกล้จะจบ อ๊อฟร้องขอเป็นพระเอกในหัวใจเธอ.....ก็ส่งไมค์ให้ทุกคนร้อง ส่งมาให้เราด้วย.....Y-Y บอกว่าไม่มีเสียงโว้ยย.....เราก็ร้องไปตามมีตามเกิด เสียงทุเรศได้ใจมาก.....แถมไอพี่คุมเวที แซวจังเลย.....ค่ะ หนูตัวใหญ่ค่ะ โฮฮฮฮ.....อ๊อฟดูหน้าตาแบบว่า.....เหอๆๆ อย่าให้เซด อายว่ะ.....เพลงสุดท้ายทุกคนจับมือกันร้องสามัคคีชุมนุมกัน.....มีความสุขจังอ่ะ.....มีความสุขมากกกกก.....เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ แฟนคลับทุกคนน่ารักมากๆอ่า.....ครอบครัวน้องอ๊อฟ.....คุณป๋าเทพ คุณแม่ พี่เอก โอ้ต และ อ๊อฟแสบ เหอๆ ทุกคนทำไมน่ารักกันอย่างเง๊~~~!.....อยากให้จัดงานแบบนี้อีกจังเลยอ่ะ.....คุณป๋าขา..... คุณCC ขา.....น้องอ๊อฟจ๋า.....ช่วยที ฮือๆๆๆ ประทับจุยมากๆ > _ < 11月10日 เธอกับฉัน.....You & I !?เหตุเกิดเมื่อวานนี้ อิอิ.....
ประมาณ 11 โมง นัดพี่นุ่นกับวินไว้ที่บิ๊กซีราชประสงค์.....นั่งกินเชสเตอร์กริลล์กัน แล้วก็เดินไปสำรวจแถวๆซอยหลังสวน คอยมองตามร้านอาหารทั้งหลายทั้งปวง.....มอง มอง มอง ไม่เห็นมีเล้ยย เดินจนจะสุดซอยหลังสวนแล้วนะจ๊ะเนี่ย.....หันมามองตากัน "เราโดนหลอกอีกรึเปล่าเนี่ย" คุยกันจนเกือบไปสตูดิโออีกที่นึงแล้วนะ.....และแล้ว ก็มีนางฟ้าพิม ส่งข้อความมาโปรด ฮ่าๆๆ เป็นที่คึกคักของพวกเราซะจริง.....พอพี่นุ่นอ่านข้อความจบ ก็ถึงได้รู้ว่าเค้าถ่ายกันแถวหลังสวนนี่แหละถูกแล้ว.....พี่ๆทีมงานไม่ได้หลอกเรา ฮือๆๆ.....เค้าไปถ่าย "เธอกับฉัน" กันที่ ร้านคลื่นแทรก แถวๆซอยหลังสวนจ๊ะ.....ฮุฮุฮุ พวกเราเลยเบิ่งแทคซี่ไปด้วยความเหน็ดเหนื่อยมาก เดินกันหอบแดกส์ ตั้งแต่บิ๊กซีถึงหลังสวน.....พอไปถึงร้านก็ โอ่.....ในร้านดูทมึนๆ พวกเราคงเข้าไปไม่ได้ล่ะ เลยไปหาอะไรกิน(กินอีกแล้ว) + นั่งรอ พี่ตู่ กับ เต๋า.....พี่ตู่มาถึงก่อนหลังจากที่วนรถหาพวกเราอยู่นาน ฮ่าๆๆ.....สักพักนึงเต๋าก็มา พอเต๋ามา ก็ชวนกันไปซื้อข้าวโพดกินกันดีกว่า.....เดินๆอยู่ "อ้าว อ๊อฟ!" คือ ที่ตามมาก็รู้อ่ะนะ ว่าน้องถ่ายแบบที่นี่ แต่ไม่คิดว่าจะมานั่งทำหล่อข้างกระจกแบบเน้.....O_o ตกใจวาบเลย.....แล้วก็เดินไปซื้อข้าวโพดกิน.....เดินกลับมา เต๋าถามน้องกินมั้ย พยักหน้ากลับมา เราเลยต้องไปซื้อมาอีก.....เพื่อน้องโดยเฉพาะ.....แล้วสรุปมันได้กินข้าวโพดชั้นมั้ยเนี่ย.....ช่างมันไป.....อยากเล่าต่อ แต่พูดไม่ถูก งง.....วันนี้น้องอ๊อฟ พี่บอย เป็นกรรมกร ฮ่าๆๆๆ.....พี่บอยนี่ใช่เลย ไว้รอดูรูปในเธอกับฉันเอาเองละกัน ฮ่าๆๆ.....
ส่วนวันนี้มีโปรแกรมที่ โรงเบียร์ โอสถ แถวๆรังสิตนู้นนนนแหน่ะ.....ขี้เกียจไปว่ะ.....เมื่อวานถามอ๊อฟว่า
พวกเรา " ไปโรงเบียร์ ร้องกี่เพลง"
อ๊อฟ "สองเพลงครับ"
พวกเรา " (ทำหน้าเหนื่อยหน่าย)โหย ทั้งดึก ทั้งไกล บัตรสามร้อย ร้องสองเพลง โห่ยย ไม่ไปละ"
อ๊อฟ " อ่ะ อ่ะ อ๊อฟแถมให้เพลงนึง เป็น 3 เพลงก็ได้ (แต่มันชูสี่นิ้ว) "
_____________________________________________________________________________________
ต่อไปเป็นช่วง " อ๊อฟ เชิญยิ้ม "
อ๊อฟ " เรน กับ เซเว่น ใครดังกว่ากันครับ"
พวกเรา " เรน ดังกว่าสิ เค้ามาก่อนด้วย"
อ๊อฟ "เหรอ"
พวกเรา "เรนจะหล่อกว่า แต่เตี้ยกว่า"
อ๊อฟ "เซเว่นอ่ะ คนไทยจะชอบมากกว่าเนอะ"
พวกเรา " ทำไมอ่ะ"
อ๊อฟ " เพราะมันเปิด 24 ชั่วโมง"
พวกเรา " O_o!!"
เมื่อวานอ๊อฟ มีหลายเวอร์ชั่น มีทั้งเชิญยิ้ม มีทั้งหลอกด่า เหอๆๆๆๆ.....เต๋าเอาไปเต็มๆ ฮ่าๆๆๆ
เมื่อวานนี้จะว่าประทับใจก็ใช่ ดีใจก็ใช่.....แต่ทำไมไม่มีความตื่นเต้นเลยวะ ฮ่าๆๆๆ.....น้องมันก็หล่อเด้งเหมือนเดิม.....คุณหมอรักษาสิวน้องบอกว่า 2 อาทิตย์ น้องจะหน้าเด้งใช่มั้ย ฮุฮุฮุฮุฮุ เราจะรอวันนั้นกันอย่างใจจดใจจ่อ ฮ่าๆๆๆๆ.....(แอบกระซิบ คุณหมอรักษาสิวน้องให้ฟรีด้วยนะจ๊ะ) ตอนอ๊อฟเดินออกมาจากห้องตรวจ.....อ๊อฟน้ำตาคลอๆ พวกเราก็แซว
พวกเรา "แหม ซึ้งนะซึ้ง"
อ๊อฟ "เจ็บครับ เค้ายิงเลเซอร์ ตอนแรกก็ฉีดน้ำพ่นๆ อ๊อฟก็นึกในใจ ดีๆ ถ้าแบบนี้จะมาบ่อยๆ พอมาอีกรอบ ปึ๊ก!! เหมือนโดนหนังสติ๊กดีดใส่หน้า เจ็บมากเลย"
อีกสองอาทิตย์ น้องอ๊อฟเอ๋ย.....แกต้องโดนหนังสติ๊กดีดหน้าไปอีกนานเลย ฮ่าๆๆๆๆๆ (แฟนคลับสะใจ)
11月3日 น้องอ๊อฟกลับชัยนาท & วันเกิดคุณป๋าเทพวันที่ 2/11/2005
ตั้งมือถือปลุกประมาณตีห้าครึ่ง.....รีบอาบน้ำแต่งตัวอย่างด่วนเลย เพราะมีนัดกับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่เซนทรัลลาดพร้าว ตอน 7 โมง.....วันนี้เรามีนัดไป"ชัยนาท"กัน.....อิอิ คือนัดกันเจ็ดโมงอ่ะนะ แต่กว่าจะได้ออกรถก็ปาเข้าไปแปดโมงแล้วอ่ะนะ.....
พอคนครบก็ออกเดินทางกัน ตลอดทางมีแต่เพลงน้องอ๊อฟกันไปตลอดทาง จนไปถึงบ้านน้องนั่นแหละ.....เราด้วยความที่นั่งหน้า เลยได้เสนอหน้าไปให้น้องเห็นเป็นคนแรก.....น้องมองมา ยกมือไหว้ค้าง.....เรายกมือไหว้ตอบ ยิ้มให้น้องทีนึง แล้วหลบมารอไปด้วยกันกับเพื่อนๆ.....คือกรูเขินล์ วันนี้น้องอ๊อฟ "อย่างหล่อ" เลย พอรอเพื่อนๆลงรถครบแล้ว ก็เดินไปหาน้อง ถ่ายรูปรวมกัน แค่นั้นแหละ แล้วเราก็ไปนี่ นั่น นู่น ไม่ใส่ใจน้องอย่างแรง.....ไปดูนก(เขา ฮ่าๆๆ)กับเต๋า ไปไล่อุ้มชิสุกับพี่ตู่ แย่งน้องไมค์ กับ น้องเอก กินผัดไท ฮ่าๆ.....และอีกมากมาย.....เดินร่อนไปร่อนมาในบ้านน้อง.....หวัดดีคุณแม่ คุณป๋า คุณป้า พี่เอก ทักทายโอ๊ต และญาติน้องอีกมากมาย.....ในขณะที่หลายๆคนรุมถ่ายรูปน้องอยู่นั้น.....พี่นุ่นตากล้องจำเป็นก็ถ่ายวีดีโอจับมาที่เรา กับ เต๋า.....ไอเต๋าก็พูดใส่กล้องวีดีโอของพี่นุ่น เสมือนเป็นนักข่าวมาทำข่าวที่บ้านน้อง.....น้องอ๊อฟเลิกถ่ายรูปหันมาอมยิ้มใส่ คือ สนใจไง > _ < โอยยยยย.....น่ารักอะไรขนาดนี้ฟะ!!
ประมาณสิบโมงได้มั้ง.....เค้าทำบุญบ้านกัน วินเดินเข้าไปถ่ายรูป เรา เต๋า พี่นุ่น นั่งเซ็งอะไรบางอยู่ข้างนอก.....เสร็จแล้ว คุณป๋าบอกว่า จะมีรถพาแฟนคลับนั่งตามขบวนน้องอ๊อฟไปที่ต่างๆในชัยนาท.....แต่พวกเราไม่ทันรถแวน.....ทีนี้ไอเต๋าไม่ลังเล กระโดดขึ้นกระกะกันเลยทีเดียว.....พวกเราเลยไม่ลังเลที่จะกระโดดขึ้นกระบะ เหอๆๆ.....น้องอ๊อฟเปิดกระจกแล้วตะโกนถามว่า "ไม่กลัวดำกันหรอครับ" เหอๆๆ.....ไอ่น้องเอ๊ย.....มันไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้วล่ะ ฮ่าๆๆๆ
ที่แรกที่ไปก็คือวัด.....ชื่อวัดอะไรเราจำไม่ได้ง่ะ แหะๆ.....ก็ขึ้นไปไหว้ค่ะ สาธุ.....ขอให้เราได้งานที่ชอบ เงินดีๆ และ ขอให้น้องอ๊อฟดังๆ น่ารักๆ แบบนี้ตลอดไป (เราขอในใจ) ส่วนไอเต๋า "ขอให้น้องอ๊อฟมีความสุข" เหอๆๆ พูดออกมาเลย เราขำเลย.....แบบว่า ฮ่าๆๆๆ พวกเรานี่ไม่พ้นเรื่องน้องกันจริงๆเลยนะเนี่ย.....พอเสร็จก็ไปต่อกันที่.....
สวนนกชัยนาท.....อันนี้ระหว่างที่อยู่หลังกระบะ ด้วยความที่แดดร้อนตอแหลมากๆ แทบบ้า.....พี่นุ่นเลยโทรบอกให้คนรถขับตามไปที่สวนนกชัยนาทเลย.....พอไปถึงก็เดินเข้าไปมองๆน้องแป็ปเดียว(จริงๆ) แล้วก็วิ่งไปน้ำพุกันแล้วอ่ะ ฮ่าๆๆ.....
ที่สามที่ไปก็คือ.....ศาลหลักเมืองชัยนาท (รึเปล่า) น้องลงไปไหว้ศาลหลักเมือง ประมาณห้านาทีได้ก็ขึ้นรถไปที่ต่อไป.....
ต่อไปคือ โรงเรียนชัยนาทพิทยา.....โรงเรียนเก่าของน้องอ๊อฟเค้า.....ที่นี่เค้าเตรียมเวทีไว้ให้น้องอ๊อฟแล้วเรียบร้อย ให้น้องขึ้นไปพูด แล้ว ร้องเพลง ขอเป็นพระเอกในหัวใจเธอ..... ตอนนี้น้องมีทำอะไร "กริ๊ดๆ" ด้วย.....เต๋าเลยเดินไปหาคุณแม่ กับ โอ๊ต.....แล้วบอกว่า "ลูกใคร น้องใครคะเนี่ย อึ๊ยส์ ขนลุก โอ๊ต ยอมน้องได้ไง" พอได้ยินแบบนั้น โอ๊ตเลยร้องเพลงเล่นๆว่า "ขอเป็นพี่พระเอกในหัวใจเธอ" เหอๆๆ.....ฮาแตก.....นานๆโอ๊ตจะเล่นมุกซักที.....เอ.....แล้วหลังจากนี้ไปไหนต่อน๊า.....รู้สึกจะกลับบ้านน้องล่ะ.....ไปถึงพวกเราก็ปฏิบัติการขอคุณแม่ออนไลน์.....โอ๊ตผู้แสนน่ารักมาต่อเนตให้.....โอยย น่ารักโว้ยยย แล้วเราๆก็สิงสถิตย์กันอยู่หน้าคอมนั่นเลย.....พักใหญ่ๆ อ๊อฟเดินมาถามว่า "ทำอะไรกันคร๊าบบบ" ยังไม่ทันจะตอบน้องเลย เรากับเต๋า ก็ทำการ ชวนน้องไปดูปลาทองในตู้ "อ๊อฟ ดูดิ ปลาทองมันยังชอบอ๊อฟเลยนะ" "อ๋อ.....เพราะมันทำปาก อ๊อฟ อ๊อฟ ใช่มั้ยครับ" ฮ่าๆๆ แล้วก็ยืนดูปลาทองกันเดี๋ยวนึง.....น้องก็ตีจากเราไป เหอๆๆ (โหยย คำโคตรลาวเลย ฮ่าๆๆๆ).....หลังจากนั้น พี่เอก กับ โอ๊ต ก็สลับกันมาป้วนเปี้ยนแทน.....(มาให้ชุ่มชื่นหัวใจ เหอๆๆ กริ๊ดดด).....ช่วงนี้รู้สึกน้องอ๊อฟหลบไปนอนพักแล้ว เต๋าเลยชวนเราไปซื้อลูกแบตมาตีกัน.....ตีกันไป ตีกันมา.....พี่เอกขอดวลแบตกับเต๋าซะงั้น.....ตีกันจนหอบแดกส์ ไม่ไหวแล้วเหนื่อยมากเลย ไปนั่งหน้าคอมกันต่อ.....เวลาผ่านไปไม่นาน.....น้องก็แต่งตัวอย่างหล่อ (ที่ไอเต๋า เงยหน้าขึ้นมามอง "เนี่ยนะหล่อ" เหอๆ) ออกมา.....ตอนที่น้องอ๊อฟเดินผ่าน เรากำลังเรียกชิซุอยู่ตัวนึง"เรียกแล้วไม่หันเลย" น้องเลยหันมา ฮ่าๆๆๆๆ "ขอโทษนะอ๊อฟ พี่เรียกเจ้ามิกกี้ว่ะ -_-" " หลังจากนั้น น้องมีคิวไปร้องเพลงที่ศาลากลางจังหวัดชัยนาท(ริมแม่น้ำเจ้าพระยา) เราปล่อยน้องไปก่อน สิบนาทีให้หลังถึงได้ตามออกไป.....ไม่อยากจะเล่าวีรกรรมหน้าเวทีเลย.....ขอสั้นๆละกัน " มันส์โคตร!!!!!!!!!" โอ้ยย.....ได้อีกๆๆๆ.....ฮ่าๆๆๆ.....นั่นแหละ คอนจบก็กลับกรุงเทพกัน.....เราเพิ่งถึงบ้านเนี่ยจ๊ะ.....อิอิ
ป.ล ได้กินข้าวบ้านน้องอ๊อฟด้วย ฮ่าๆๆๆ.....งื้ดๆๆ อร่อยจางงงง เหอๆๆๆๆ |
|||
|
|
